Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/4514 K.2023/5121

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Osmaniye 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.02.2015 tarihli ve 2014/562 Esas, 2015/191 Karar sayılı kararı ile sanığın, sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 103 üncü maddesinin birinci fıkrası ile 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 27.01.2018 tarihli ve 14-2015/115218 sayılı, onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın Temyiz İsteği Yanlış anlaşılma sonucunda söz konusu suçun kendisine isnat edildiğine, hükmün usul ve kanuna aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mağdurenin aşamalardaki anlatımları, sanık ile mağdure arasında suç isnadını gerektiren bir husumetin bulunmaması, CD izleme tutanağı ve tüm dosya kapsamı nazara alındığında; sanığın, olay günü internet kafede bulunan mağdurenin arkasından geçerken kalçasını elleyerek sıkmak şeklindeki eyleminin sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçunu oluşturacağı kabul edilerek bu suçtan mahkumiyet hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

1. Sanığın aşamalardaki mağdurenin yanından geçerken kolundaki saatin ya da elindeki poşetin kalçasına değdiğine yönelik savunmaları, kamera görüntüsü ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; sanığın, eylemini cinsel arzularını tatmin amacıyla gerçekleştirdiği hususunda cezalandırılmasına yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilerek beraatine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı görülmüştür.

2. Bozma sebebine uygun olarak Tebliğname'de onama isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Osmaniye 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.02.2015 tarihli ve 2014/562 Esas, 2015/191 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, Üye ...'ın karşı oyu ve oy çokluğuyla BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

13.09.2023 tarihinde karar verildi.

KARŞI OY

Olay günü sırada bekleyen mağdurun arkasından geçerken sanığın mağdurun poposunu ellediği iddiası ile açılan kamu davasında Yerel Mahkemece sanığın mahkumiyetine karar verildiği, dairemiz heyetinin beraate ilişkin bozma kararına katılmıyorum.

Mağdurun ilk beyanlarından mahkemedeki beyanlarına kadar, sanığın poposunu ellediğini, olayın yanlışlıkla olmadığını, sanığa “yavaş ol” dediğini ancak sanığın cevap vermediğini beyan etmesi,

Sanığın ilk beyanında kolundaki saatin mağdurun poposuna değdiğini belirtip, kovuşturma sırasındaki savunmasında kolundaki saatin ya da poşetin mağdura değdiğini, mağdurdan özür dilediğini beyan etmesi, sanığın bu savunmasının mağdur ve tanık tarafından doğrulanmaması, poşet ya da saatin dokunması ile mağdurun poposunun ellenmesinin farklı olduğu, mağdurun bunu ayırt ederek ısrarla kasten sanığın poposunu ellediğini beyan etmesi ve izlenen CD görüntüleri dikkate alındığında sanığın çelişen savunmalarının doğru olmadığı, mağdura karşı sanığın sarkıntılık eyleminde bulunduğu kanaati ile çoğunluk heyet görüşüne iştirak etmiyorum.