Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/4570 K.2023/127

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Denizli 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.06.2013 tarihli 2013/292 Esas, 2013/332 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 102 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları ile aynı Kanun'un 35 ve 53 üncü maddelerinden yargılanmak üzere görevsizlik kararı verilmiştir.

2. Denizli 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.02.2015 tarihli ve 2013/224 Esas, 2015/23 Karar sayılı kararı ile lehe olan 6545 sayılı yasa ile sanık hakkında cinsel saldırıya teşebbüs suçundan 5237 sayılı Kanun 102 nci maddesinin ikinci fıkrası, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 09.02.2018 tarihli ve 14 - 2015/129599 sayılı, onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık müdafii; sanığın nitelikli cinsel saldırıya teşebbüs suçundan cezalandırılmasına karar verilmesinin hukuka aykırı olduğunu, cezalandırmak için herhangi bir delil olmadığını, sanığın suçsuz olduğunu ve beraatine karar verilmesini savunmuştur.

2. Katılan vekili; sanığa verilen cezanın yeterli olmadığını, mahkeme indirim uygularken usul ve yasaya aykırı hareket ettiğini ve fazla indirim uyguladığını beyan etmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Katılan ile birlikte yaşadığı S. D'nin Denizli Pamukkale'de bulunan traverten otel isimli iş yerine çalışmak amacıyla geldikleri, sanığın da aynı otelde çalıştığı, olay günü sanığın arkadaşları ve mağdure ile erkek arkadaşı ile birlikte otelin bahçesinde mangal yaptıkları, gecenin ilerleyen saatlerinde sanığın arkadaşlarının oradan ayrıldıkları, mağdurenin kaldıkları odaya geçtiği, sanıkla tanık S.

D'nin bir süre daha mangal yaptıkları yerde kalıp otelin jakuzisine girdikleri, sanığın tanık ...'e bir arkadaşının eşini ya da kız kardeşini ayartacağını anlatmaya başladığı, bunun üzerine aralarında tartışma çıktığı, sanığın tanığın yanından ayrıldığı ve odasına geçmiş olan mağdurenin bulunduğu odanın kapısının açık olmasından yararlanarak içeri girdiği, henüz uykuya dalmamış olan mağdureye yönelik vücudunu okşamaya başladığı, mağdurenin önce gelen kişinin birlikte yaşadığı ... olduğunu düşündüğü,

yüzünü döndüğünde sanığı fark ettiği, bunun üzerine sanığın mağdurenin yüzünü kapattığı, cinsel organını çakırtıp mağdurenin cinsel organına değdirdiği ancak mağdurenin bağırması üzerine sanığın olay yerinden korkuya kapılarak kaçtığı ve tanık ...'in jandarmaya ihbarda bulunduğu anlaşılmıştır.

2. Katılana ait Denizli Devlet Hastanesi tarafından düzenlenen 27.04.2013 tarihli raporda ; sol yanakta hiperemi bulunduğu, yaralanmasının basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde olduğu,

3. Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas kurulundan alınan 26.01.2015 raporda; mağdurenin olay nedeni ile etkilendiği ancak bu etkilenmenin ruh sağlığını bozacak mahiyet ve derecede olmadığı tespit edilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Mağdurun aşamalardaki ifadeleri, tanık beyanı, adli muayene raporu ve tüm dosya içeriği nazara alındığında, sanığın olay günü mağdurenin alt kıyafetlerini çıkardığı, cinsel organını sürtmesi şeklinde sübuta eren eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 102 nci maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen cinsel saldırı suçunu oluşturduğu gözetilerek mahkûmiyeti yerine suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek nitelikli cinsel saldırıya teşebbüs suçundan hüküm kurulması hukuka aykırıdır.

2. Bozma sebebine uygun olarak Tebliğnamede onama isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Denizli 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.02.2015 tarihli ve 2013/224 Esas, 2015/23 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafii ile katılan vekilinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,