Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/4708 K.2024/2989

Hüseyin müdafileri TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Suça sürüklenen çocuklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ - OLAY VE OLGULAR

1. Suça sürüklenen çocuklar hakkında çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını işledikleri iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 6545 sayılı Kanun ile yapılan değişiklikten önceki 37 nci maddesinin birinci fıkrası delaletiyle 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 109 uncu maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (b) ve (f) bentleri, beşinci fıkrası,

31 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda Konya 2. Çocuk Mahkemesinin 13.01.2014 tarihli 2014/30 Esas 2014/2 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocukların eylemlerinin çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunu oluşturup oluşturmadığı hususunda delilleri tartışma görevinin Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğundan bahisle görevsizlik kararı verilmiştir.

2. Konya 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 09.03.2015 tarihli ve 2014/157 Esas, 2015/89 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocukların, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca ayrı ayrı beraat kararı, çocuğun cinsel istismarı suçundan ise 31 inci maddesinin ikinci fıkrası delaletiyle 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca ayrı ayrı ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

3. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Mağdur Vekilinin Temyiz Sebebi

Konya Adlî Tıp Kurumu Şube Müdürlüğünün farik mümeyyiz raporlarını kabul etmediklerine, suça sürüklenen çocuklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun unsurlarının oluştuğuna, üzerilerine atılı suçların sübuta erdiğine ve mahkûmiyetlerine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

B. Suça Sürüklenen Çocuk ... Müdafiinin Temyiz Sebebi

Suça sürüklenen çocuğun atılı suçu işlemediğine, beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

C. Suça Sürüklenen Çocuk ... Müdafiinin Temyiz Sebebi

Katılan mağdurun beyanlarında suça sürüklenen çocuk ...'in kendisine karşı herhangi bir eylemi olmadığını belirttiğine, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği suça sürüklenen çocuk hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

D. Suça Sürüklenen Çocuk ... Müdafiinin Temyiz Sebebi

Tüm dosya kapsamına göre yeterli delil bulunmadığından müvekkil lehine beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

A. Suça Sürüklenen Çocuklar Hakkında Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hükümlerin İncelenmesinde Mahkemenin gerekçesi ve tüm dosya kapsamına göre, yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı anlaşıldığından, hükümlerde hukuka aykırılık bulunmadığından katılan mağdur vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

B. Suça Sürüklenen Çocuklar Hakkında Çocuğun Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hükümlerin İncelenmesinde 1. Suç tarihinde on iki-on beş yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuklar hakkında yargılama konusu eylemleri için lehe olduğu anlaşılan suç tarihinde yürürlükteki haliyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 103 üncü maddesinin üçüncü fıkrası ve dördüncü fıkrası uyarınca belirlenecek cezaların türü ve üst haddine göre, aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi ve 66 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği 7 yıllık 6 aylık olağan zamanaşımı sürelerinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2. 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin suça sürüklenen çocuklardan Hüseyin, Mesut ve Tahir için 15.10.2014, Çağatay için ise 18.02.2015 tarihlerinde yapılan sorgu işlemleri olduğu, anılan tarihlerden temyiz incelemesi tarihine kadar, 7 yıl 6 aylık olağan zamanaışımı süresinin geçmiş olduğu belirlenmiştir. Belirtilen gerekçeyle Tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.

IV. KARAR

A. Suça Sürüklenen Çocuklar Hakkında Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenlerle Konya 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 09.03.2015 tarihli ve 2014/157 Esas, 2015/89 Karar sayılı kararında katılan mağdur vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ile dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan mağdur vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B. Suça Sürüklenen Çocuklar Hakkında Çocuğun Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden

Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenlerle Konya 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 09.03.2015 tarihli ve 2014/157 Esas, 2015/89 Karar sayılı kararına yönelik suça sürüklenen çocuklar Mesut, Tahir, Hüseyin müdafileri ile katılan mağdur vekilinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak suça sürüklenen çocuklar hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,