Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/4743 K.2023/214

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Aydın 2. Asliye Ceza Mahkemesinin,26.02.2015 tarihli ve 2014/420 Esas 2015/124 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında sakıntılık suretiyle cinsel saldırı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 102 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; kararın haksız olduğuna, herhangi bir sabıkası bulunmamasına rağmen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmediğine, vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanığın olay günü müştekiyi çalıştığı işyerinden sipariş teslim etmek için gidişini görüp takip etmek suretiyle apartmanın içine girdiği ve siparişi teslim ettikten sonrasına kadar apartmanda gizlenip beklediği ve çıkmak üzere iken kapının arkasından kendisine arkadan yanaşıp kalçalarına elleri ile cinsel amaçlı olarak sarkıntılık düzeyi sayılacak şekilde dokunup okşadığı ve müştekinin dönüp kendisine kızıp bağırması üzerine oradan ayrıldığı,

durumun kamera kayıtları ile de tespit edildiği kabul edilmiş, duruşma gününe kadar müştekiden özür dilemeyip sadece duruşmada pişman olduğunu belirtmesi herhangi bir şekilde salt bu beyandan dolayı takdiri indirimi olarak değerlendirilmemiştir.

Sanığın uyap ekranında bulunan devam eden dosyaları ile suç işlemekten kaçınacağı yolunda kanaat oluşmadığından verilen ceza hakkında 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası ve erteleme işlemi uygulanmadığı gibi cezanın miktarı gözetilerek seçenek yaptırıma da çevrilmemiştir.

IV. GEREKÇE

1. Sanık hakkında kurulan hükümde yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının yerinde, yeterli ve kanunî gerekçe ile uygulanmasına yer olmadığına karar verildiği belirlendiğinden, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Hükümden sonra 24.11.2015 günlü, 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesi yönünden kısmi iptal kararı verildiğinden, anılan husus nazara alınarak yeniden değerlendirme yapılmaması dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

3. Gerekçeli karar başlığında suç adının sarkıntılık suretiyle cinsel saldırı yerine basit cinsel saldırı olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir bir yazım hatası olarak değerlendirilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde 2 numaralı bentte açıklanan nedenle Aydın 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.02.2015 tarihli ve 2014/420 Esas, 2015/124 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasında yer alan 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin uygulanması ile ilgili bölümün çıkartılarak yerine

“Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı da nazara alınmak kaydıyla sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkralarının uygulanmasına” ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,