Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/5201 K.2023/958

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sanık hakkında Kütahya Cumhuriyet Başsavcılığının 10.05.2012 tarihli ve 2012/3371 soruşturma numaralı iddianamesi ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 102 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırması isteği ile kamu davası açılmıştır.

2. Kütahya 1. Asliye Ceza Mahkemesi, 05.04.2013 tarihli ve 2012/628 Esas, 2013/265 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 102 inci maddesinin birinci beşinci fıkrasının uygulanma ihtimali bulunduğundan aynı Kanun'un 102 nci maddesinin birinci fıkrası ve beşinci fıkrası ile 53 üncü maddesi uyarınca görevsizlik kararı ile dosyayı görevli ve yetkili Ağır Ceza Mahkemesine göndermiştir.

3. Kütahya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.03.2014 tarihli ve 2013/115 Esas, 2014/76 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında cinsel saldırı suçundan 5237 sayılı Kanun’un 102 inci maddesinin birinci fıkrası, 102 inci maddesinin beşinci fıkrası ve 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

4. Kütahya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.03.2014 tarihli ve 2013/115 Esas, 2014/76 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 14. Ceza Dairesinin 15.01.2014 tarihli ve 2014/5734 Esas, 2014/11087 Karar sayılı kararı ile sair temyiz itirazları reddedilerek, suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur düzenlemesi gözetilerek, lehe olan hükmün önceki ve sonraki kanunların ilgili maddeleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi, her iki kanunla ilgili uygulamanın denetime imkan verecek şekilde kararda gösterilmesi gerektiğinden bozulmasına karar verilmiştir.

5. Kütahya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.04.2015 tarihli ve 2015/12 Esas, 2015/92 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında sarkıntılık suretiyle cinsel saldırı suçundan, 6545 sayılı Kanun ile yapılan değişik 5237 sayılı Kanun’un 102 inci maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi, 62 inci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca teşdiden 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiin Temyiz İsteği; Yasada yer almayan katılanın beden veya ruh sağlığının bozulmasına ve soyut ifadelere dayanan gerekçelerle alt sınırdan ayrılarak ceza verilmesinin doğru olmadığına, sanığın suç oluşturacak bir eyleminin olmadığına, katılanın beyanları dikkate alınarak ceza verildiğine, ön yargıdan ibaret gerekçe ile sanığın mahkum edildiğine, tanık ... ile ...’nın ifadeleri karşısında katılanın ifadelerinin şüphe uyandırdığına, katılanın ruh sağlığının bozulmadığına, iftira atıldığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, şüpheden sanığın yararlanması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Katılan ile sanığın aynı köyde yaşadıkları, olay tarihinde sanığın katılanın eşi ile telefonda görüştüğü ve kuzularına verilmek üzere ilaç talep ettiği, katılanın eşinin de evde bulunmadığını söyleyerek gidip evden alabileceğini söylediği, bunun üzerine sanığın katılanın evine geldiği, katılandan söz konusu ilaçları istediği, katılanın ilaçların bulunduğu torbayı direğe asmak için arkasını döndüğünde sanığın katılanın arkasından sarılarak kalçalarını ellediği, katılanın hemen kapının yanındaki ekmek bıçağını alarak sanığa gitmesini söylediği,

kapıyı kapatmaya çalıştığı, bu sırada sanığın kapıyı tutan eline doğru bıçağı savurduğu ve sanığın adli muayane raporunda belirtildiği gibi elinden bir bıçak darbesi ile yaralandığı, sanığın bu olayı kimse duymasın diyerek olay yerinden uzaklaştığı, sanığın suçlamaları kabul etmediği katılanın ruh sağılının bozulduğu, dinlenen tanıkların olayı görmediği dosya kapsamından anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Sanık Müdafinin Temyiz Sebepleri Yönünden;

1.Beraat kararı verilmesi gerektiğine yönelik

Katılanın aşamalardaki istikrarlı beyanlarının sanığın elindeki yaralanmaya dair adli muayene raporu desteklendiği, sanığın katılanın arkasından sarılıp kalçasını elleme olayının kısa süreli, ani ve kesintili gerçekleştiği, sanığın soruşturma aşamasında tanık ...'dan ve ...'den bahsetmediği gibi olayı H. H. Ç. ve S.D. gördüğünü beyan ettiği, bu tanıkların cinsel saldırı olayı görmediklerini beyan ettikleri, tanık ...'nin sanığın annesi, tanık ...'nın ise dayısının oğlu olduğu, katılanın ruh sağlığının bozulduğunun usulüne uygun olarak alınan raporlarla sabit olduğu, olayda şüphe bulmadığı anlaşıldığından, mahkeme hükmünde hukuka aykırılık görülmemiştir.

2. Teşdit Uygulanmaması Gerektiğine Yönelik

Sanık hakkında kurulan hükümde " ...katılanın ruh sağlığındaki bozulma yasada ağırlaştırıcı neden olarak öngörülmese de TCK 61 maddesi kapsamında mahkememizce teştid nedeni olarak kabul edilmiştir. Suçun işlenmesindeki sair haller ve sanığın suçtan yansıyan kişiliği ile birlikte değerlendirildiğinde teştiden..." şeklindeki yerinde, yeterli ve kanunî gerekçeye istinaden sanık hakkında teşdit uygulanmasına karar verildiği anlaşılmakla, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Kütahya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.04.2015 tarihli ve 2015/12 Esas, 2015/92 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,