Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/5399 K.2023/6242

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Malatya 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.02.2015 tarihli ve 2014/548 Esas, 2015/142 Karar sayılı kararı ile sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 16.03.2018 tarihli ve 14-2015/143637 sayılı, mağdurun ailesinin husumetli olduğu kişilerin bulunduğu anlaşıldığından, olay anını gösteren kamera görüntüsüne ait kolluk tarafından tanzim edilen CD inceleme tutanağı gerekçeli kararda irdelenmeden yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması nedeniyle hükmün bozulması gerektiği görüşünü içeren Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Kararın eksik inceleme sonucu verildiğine, mağdur, şikayetçi ve tanık beyanlarına rağmen aleyhe hüküm kurulduğuna, kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkeme, "...Yaşı küçük mağdur ...'ın 19/10/2014 günü saat 21:30 sıralarında çalışmış olduğu ...

Pastanesi isimli işyerinin önündeki kaldırımda oturduğu sırada Sanık ...'nın gelip mağdurun yanına oturduğu, yaklaşık 10-15 dakika mağdur ile konuştuğu, mağdurun bir süre sonra kalkıp evine gitmek istediği ancak sanığın tekrar mağdura yaklaşarak mağduru kolundan tuttuğu, yanaklarından öptüğü, 'senin yanağın ne güzel, beni böyle öpen hiç olmadı, al bu parayı annenden babandan ayrıl, gel seni okula yazdırayım, büyüyünce memur olursun, benimle yaşa, bu parayı al yarın saat 13:30'da engelliler parkına gel görüşelim, ondan sonra tekrar 500 TL para veririm' gibi sözler söylediği,

mağdurun ise sanığa kolunu bırakmasını söylediği ancak sanığın bırakmaması nedeniyle mağdurun hızla kaçarak eve gittiği, mağdurun bu olayı ailesine anlattığı, ertesi gün mağdurun aile yakınlarının sanığın bulmak amacıyla mağduru takip ettikleri, saat 22:00 sıralarında mağdurun işten çıktığı sırada sanığın tekrar mağdura yaklaşmaya çalıştığı 'Serhat bir gel' diyerek eylemini tekrarlamak istediği ancak mağdurun yakınlarının olaya müdahale etmesi nedeniyle bu ikinci eylemin teşebbüs aşamasında kaldığı,

alınan sanık savunmasında üzerine atılı suçu kabul etmediğini, mağdura bir tanıdığının oğlu olduğunu sanarak yaklaştığını ve öptüğünü, beraatini istediğini talep etmiştir, her ne kadar sanık üzerine atılı suçu kabul etmediğini beyan etmiş ise de, dosyada mevcut olay yeri kamera görüntüleri, müştekinin savcılık beyanı ve bilirkişi raporu itibari ile sanık savunmasının suçu inkara ve suçtan kurtulmaya yönelik olduğuna kanaat getirilerek itibar edilmemiştir..." şeklindeki gerekçesiyle sanığın mahkumiyetine karar vermiştir.

IV. GEREKÇE

1. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

2. Ancak; suç karşılığı tayin edilen temel ceza miktarına göre sanığın gerçekleştirdiği eylem, sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçunu oluşturduğu halde suç adının çocuğun cinsel istismarı olarak gösterilmesi, hukuka aykırı kabul edilmiştir.

3. Sanığın 19.09.2014 günü mağdurun yanaklarından öpüp "Senin yanağın ne güzel, beni böyle öpen hiç olmadı." diyerek sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçunu işledikten sonra 20.09.2014 günü yolda gördüğü mağdura 'Serhat, bir gel.' şeklinde seslenmesinin ardından mağdurun yakınlarının olaya müdahale etmesi şeklinde gelişen olaylarda;

sanığın 20.09.2014 günü mağdurun vücuduna cinsel amaçla temasa yönelik suç işlemeye elverişli bir icra hareketine başlamadığı gözetilip sadece 19.09.2014 günü işlediği sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkumiyeti gerekirken ayrıca 20.09.2014 günü gerçekleştiği kabul edilen eylemin teşebbüs aşamasında kaldığı kabul edilerek 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin tatbiki suretiyle fazla ceza tayini, hukuka aykırı kabul edilmiştir.

4. Gerekçeli kararda, olay anını gösteren kamera görüntüsüne yönelik bilirkişi raporu ve kamera görüntüsüne göre sanığın inkara dayalı savunmasına itibar edilmediği belirtilerek kamera görüntüsü içeriğine göre hükme varıldığının anlaşılması karşısında, kamera görüntüsüne ait kolluk tarafından tanzim edilen CD inceleme tutanağının gerekçeli kararda irdelenmediğinden bahisle hükmün bozulması gerektiğine dair Tebliğname görüşüne iştirak edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Malatya 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.02.2015 tarihli ve 2014/548 Esas, 2015/142 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye farklı gerekçeyle uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,