Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/5462 K.2023/4300

Denizli 8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.02.2015 tarihli ve 2014/78 Esas, 2015/73 Karar sayılı kararının, sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

11.01.2011 tarih ve 6099 sayılı Kanunla değişik Tebligat Kanunu'nun 10 uncu maddesinin ikinci fıkrası gereğince tebligatın muhatabın bilinen en son adresine yapılması, bilinen en son adresinin tebligata elverişli olmaması veya tebligat yapılamaması halinde adres kayıt sistemindeki adresine aynı Kanunun 21 inci maddesinin ikinci fıkrası maddesine göre tebligat yapılmasının zorunlu olduğu nazara alınarak yapılan dosya incelemesinde;

Temyiz yoluna konu gerekçeli kararın; kamu davasına katılan sıfatı ile taraf olan ve hükümleri temyize hak ve yetkisi bulunan katılana duruşmada bildirdiği en son adresi yerine doğrudan mernis adresine yapılan tebliğin usulsüz olduğu anlaşıldığından, gerekçeli kararın usûlüne uygun şekilde katılana tebliği ile tebliğ - tebellüğ evrakının ve hükümleri temyiz etmesi durumunda temyiz dilekçesinin dava dosyasına eklenmesi ve bu durumda ileri sürülen yeni temyiz istemleri hakkında ek Tebliğname düzenlenmesinden sonra dava dosyasının, geri gönderilmek kaydıyla, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,