Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/5655 K.2023/5053

Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun(5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Suça sürüklenen çocuk hakkında, Yozgat Cumhuriyet Başsavcılığının 05.09.2013 tarihli, 2013/1183 Esas sayılı iddianamesiyle, beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kamu davası açılmıştır. 2. Yozgat Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.02.2015 tarihli, 2013/218 Esas, 2015/9 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuğun 6545 sayılı Kanun değişikliği lehine kabul edilerek 5237 sayılı Türk Ceza Kanunun'un (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrası, 103 üncü maddesinin dördüncü fıkrası, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 6 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteği Hükmü temyiz etme iradesinden ibarettir.

III. OLAY VE OLGULAR

Olay gecesi aynı zamanda akraba olan suça sürüklenen çocuk ile mağdurun yaşadıkları beldede gerçekleşen bir düğüne katıldıkları, mağdurun düğün sırasında arkadaşları ile birlikte oynadığı, bu sırada suça sürüklenen çocuğun mağduru düğün yerinin yakınında bulunan köprüye "baban seni çağırıyor" diyerek yönlendirdiği, mağdurun durumdan şüphelenmeyerek onunla birlikte köprüye doğru gitmeye başladığı, bu sırada suça sürüklenen çocuğun mağdurun sırtına yumrukla vurmaya başladığı, mağdurun kaçmak istediği ancak suça sürüklenen çocuk kazağından tutarak kaçmasını engellediği, yine sırtına vurduğu,

akabinde köprünün altına doğru iteklediği ve mağduru yere yatırdığı, öncelikle mağdurun pantolonunu çıkardığı, daha sonra kendi pantolonunu ve iç çamaşırını çıkardığı ve mağdurun arkasına geçmek sureti ile mağdura karşı basit cinsel istismar eylemini gerçekleştirdiği, sanığın mağdura karşı eylemini gerçekleştirdiği sırada yumrukla sırtına vurmak, dizlerine vurmak suretiyle cebir kullandığı suça sürüklenen çocuğun mağdura karşı cebir kullanmak sureti ile cinsel istismar suçunu bu şekilde işlediği,

Çekerek Devlet Hastanesinde uzman olmayan doktor tarafından düzenlenen 12.08.2013 tarih 11:58 saatli adli raporda mağdurun makatında 12 hizasında anal fissur olduğunun belirtildiği ancak aynı gün saat 16.21'de Yozgat Devlet Hastanesinde Çocuk Cerrahi uzmanı tarafından düzenlenen adli raporda ise anal fissür hematom saptanmadığı, anal tonunun doğal olduğunun bildirildiği, her iki raporda katılanda darp olayından sonra oluşan tıbbi tespitlerde çelişkinin mevcut olmadığı, anal bölge muayenesinde ise her iki rapor arasında atılı suçun niteliğini değiştirecek kadar çelişki mevcut olduğu,

bu çelişkili durum karşısında ortaya çıkan şüpheden suça sürüklenen çocuğun yararlanması gerekmekle lehine değerlendirildiği ve suça sürüklenen çocuğun önce mağdurun akabinde de kendi pantolununu ve iç çamaşırını çıkardıktan sonra organ sokmak filine kalkışmadan sürtünme suretiyle mağdura karşı cinsel istismarda bulunduğu,

zira mağdurun alınan beyanlarında suça sürüklenen çocuğun cinsel organını kendisine soktuğunu ancak herhangi bir acıma hissetmediğini beyan ettiği, mağdurun yaşı, fiziksel gelişimi nazara alındığında organ sokmak suretiyle istismara uğrandığında bu şekilde yani kendisine organ sokulduğu yönünde ifade veremeyebileceği gibi, olayın zorla gerçekleştiği dikkate alındığında bu şekilde gerçekleşen bir organ sokma durumunda anal bölgenin acımasının kuvvetle muhtemel olduğu,

mağdurun yaşı ve cinsel gelişimi itibarıyla kendisine yapılan bu tarz bir sürtünme eyleminde organ sokma olarak nitelendirmesinin de kuvvetle muhtemel olduğu anlaşılmakla eylemin çocuğun cinsel istismarı boyutunda kaldığı, mağdurun aşamalardaki istikrarlı beyanları, aldırılan raporlar, olayın intikal şekli ve tüm dosya kapsamına göre suça sürüklenen çocuğun, çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkumiyetine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Mahkemenin gerekçesi ve tüm dosya kapsamına göre; yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırılarak vicdanî kanıya ulaşıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, kurulan hükümde hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yozgat Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.02.2015 tarihli, 2013/218 Esas, 2015/9 Karar sayılı kararında suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteğinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliği ile ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,