Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/5656 K.2023/5709

Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun’un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Manavgat Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından 2015/410 Esas sayılı iddianamesi ile suça sürüklenen çocuk hakkında çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi, beşinci fıkrası, 31 inci maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Manavgat 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 06.03.2015 tarihli ve 2015/27 Esas, 2015/88 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi, dördüncü fıkrası, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına; kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi, beşinci fıkrası, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca 4 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 24.05.2018 tarihli ve 14-2018/31008 sayılı kısmî onama, kısmî bozma görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça Sürüklenen Çocuk Müdafiinin Temyiz İsteği Katılan mağdurenin beyanları dışında delil olmadığına, ayrıca katılan mağdurenin beyanını doğrulayacak şekilde elinde ip izi de olmadığına, mahkemede ifadesine eklemeler yaptığına, suça sürüklenen çocuğun asliye ceza mahkemesinde yargılanması gerekirken ağır ceza mahkemesinde yargılanmasının hukuka aykırı olduğuna, delil yokluğundan beraat kararı verilmesi gerekirken mahkûmiyet kararı verilmesinin hatalı olduğuna ve sair hususlara ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, katılan mağdurenin okuldan eve geldikten sonra aynı köyde yaşayan suça sürüklenen çocuğun katılan mağdurenin evinin kapısını açarak eve girdiği, yanında getirdiği ip ile katılan mağdurenin ellerini bağladığı ve daha sonra katılan mağdureye sarılarak "seni seviyorum" dediği, bunun üzerine katılan mağdurenin ağlamaya başladığı, suça sürüklenen çocuğun bu eyleminden gönüllü olarak vazgeçerek mutfak tezgahından aldığı bıçak ile katılan mağdurenin elindeki ipi kestiği ve kestiği ipin parçalarını yeniden cebine koyarak evden ayrıldığı,

ayrılma esnasında da katılan mağdureye "yaşanan olayı hiç kimseye anlatmaması konusunda" ölümle tehdit ettiği kabul edilmiş, katılan mağdurenin ellerini cebir kullanarak cinsel arzusunu gerçekleştirmek amacı ile bağlamak sureti ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve katılan mağdureye elleri bağlı iken sarılmak ve sevdiğini söylemek sureti ile çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği, ancak gönüllü vazgeçmeye bağlı olarak sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan cezalandırılmasına karar verilmiş.

IV. GEREKÇE

A. Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçu Yönünden

1. Çocuğun cinsel istismarı eylemi işlendiği sırada ve eylemle sınırlı süreyle mağdurenin iradesiyle hareket etme imkanının ortadan kaldırılmasının kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturmayacağı ve kişinin vücudunun suçun konusu olması nedeniyle mağdurenin hareket etme özgürlüğü ortadan kaldırılmadan bu suçun işlenemeyeceği, somut olayda istismar eylemi öncesi veya sonrasında mağdurenin hürriyetinden yoksun bırakılmadığı nazara alınarak Mahkemece sanığın beraatine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi, hukuka aykırı görülmüştür.

2. Bozma sebebine göre Tebliğname de onama isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

B. Sarkıntılık Suretiyle Çocuğun Cinsel İstismarı Suçu Yönünden

1. Mahkemenin gerekçesi ile tüm dosya kapsamına göre; yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşıldığından yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2. Olay günü suça sürüklenen çocuğun okuldan gelen katılan mağdurenin evine girerek ellerini iple bağladıktan sonra katılan mağdureye sarılması ve katılan mağdurenin ağlaması üzerine ellerindeki ipi keserek çözmesi şeklinde gerçekleşen eylemin sarkıntılığı aştığı, çocuğun cinsel istismarı suçunu oluşturduğu gözetilerek hüküm kurulması gerekirken suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde karar verilmesi hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR

Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma ve Sarkıntılık Suretiyle Çocuğun Cinsel İstismarı Suçları Yönünden Gerekçenin (A) ve (B) bölümlerinde açıklanan nedenlerle Manavgat 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 06.03.2015 tarihli ve 2015/27 Esas, 2015/88 Karar sayılı kararına yönelik suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçu yönünden ceza miktarı itibarıyla kazanılmış hakkı saklı kalmak kaydıyla hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,