Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/5731 K.2023/4937

Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Kahramanmaraş 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.02.2015 tarihli ve 2014/206 Esas, 2015/40 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 103 üncü maddesinin üçüncü fıkrası, 31 inci maddesinin ikinci fıkrası ve 62 inci maddesinin birinci uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça Sürüklenen Çocuk Müdafiinin Temyiz İsteği Suça sürüklenen çocuğun cezalandırılmasına yeter delil bulunmadığından kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yapılan kovuşturma neticesinde toplanan deliller ve olaya ilişkin yasal mevzuat birlikte değerlendirildiğinde, suça sürüklenen çocuğun mağdurenin öz amcası olduğu ve tarafların aynı binada oturdukları, suça sürüklenen çocuğun tam olarak tarihi tespit edilemeyen ancak 2014 yılının ilk ayları içerisinde, mağdurenin ailesine ait evlerinde mağdure ve kardeşi bulunduğu sırada üst katta bulunan evlerini kastederek ''ben eve gidiyorum istersen sende gel'' diyerek mağdureyi çağırdığı mağdurenin bu teklifi kabul etmesi üzerine birlikte suça sürüklenen çocuğun üst katta olan evine gittikleri,

evde kimse olmadığı halde suça sürüklenen çocuğun mağdureyi misafir odasına götürdüğü, bir süre sonra kuçağına oturtarak ''fıstığım seni seveceğim'' dediği, akabinde mağdureyi yüz üstü yere yatırarak alt kısmında bulunan pijamayı ve iç çamaşırını diz kapağına kadar indirdiği sonrasında cinsel organını mağdurenin poposuna bir defa kısa süreli şekilde sokarak geri çektiği, mağdure küçüğün bu esnada poposundan kan geldiği, bunun üzerine suça sürüklenen çocuğun mağdureye poposunu yıkamasını söylediği, mağdurenin banyoda arkasını yıkadıktan sonra bu kez suça sürüklenen çocuğun ''bu olanları kimse anlatma sakın'' dediği,

yaşananları mağdurenin 11.06.2014 tarihinde annesine anlatmasıyla olayın ortaya çıktığı, dosya kapsamında dinlenen mağdure ve şikayetçi anlatımları, suça sürüklenen çocuğun beyanı usulüne uygun olarak alınan adli raporlar birlikte değerlendirildiğinde; mağdurenin oluşa uygun ve aşamalarda değişmeyen genel hatları itibariyle istikrarlı beyanları, suça sürüklenen çocuğun savcılık ve sorgu ifadelerinde olayı doğrudan kabule yönelik ''cinsel organımı ...'nin iki bacağının arasına soktum'' şeklinde anlatımı, olay yeri ile olay anına ait mağdurenin ifadeleri ile bire bir benzeşen ifade vermesi,

her ne kadar soruşturma aşamasında alınan ve 12.06.2014 tarihli adli tıp uzmanın vucuda organ yahut sair cisim sokulduğuna dair bulgunun bulunmadığı yine fiili livataya da rastlanılmadığına yönelik dosya içerisinde rapor bulunsa da gerek olayın üzerinden makul sayılamayacak aralıkta bir sürenin geçmesi yine istismar eyleminin kısa süreli ve suça sürüklenen çocuğun cinsel organını sokup çıkarma şeklinde tezahür etmesi,

gerekse de mağdurenin mahkemede verdiği suça sürüklenen çocuğun getirdiği bir kremi poposuna sürmek suretiyle eylemini icra ettiğine yönelik anlatımı ve tüm bu anlatımları destekler mahiyette suça sürüklenen çocuğun evlerinde kimse olmadığı zaman diliminde mağdureyi eve götürerek eylemlerini gerçekleştirdiğine yönelik kabulü (kovuşturma sırasında atılı suçtan kurtulmaya yönelik, değişen beyanlarına itibar edilmemekle) birlikte nazara alındığında anılan rapora itibar edilmeyerek,

suça sürüklenen çocuğun sübut bulan 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 103 üncü maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan cezalandırılmasına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükümde, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Kahramanmaraş 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.02.2015 tarihli ve 2014/206 Esas, 2015/40 Karar sayılı kararında suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,