Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/5861 K.2023/5226

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sivas (Kapatılan) 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.03.2015 tarihli ve 2014/1237 Esas, 2015/295 Karar sayılı kararı ile sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ile 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Suçun sübut bulmadığına, mağdurenin soyut beyanları dışında başka delil olmadığına, hapis cezasının ertelenmesi ya da adli para cezasına çevrilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonucunda; ''Sanığın mağdurun eniştesi olduğu akrabalık ilişkisi olduğundan ailecek görüştükleri, sanığın mağdurun ikamet ettiği evine geldiği, evde kimse bulunmadığı bir sırada şüphelinin mağdurun ellerini tutup cinsel amaçlı olarak kazağını sıvazladığı, mağdurun ne yaptığını sorması üzerine şüphelinin 'Seni seviyorum' dediği, bunun üzerine mağdurun, sanığın üzerinde dolaşan ellerini itekleyerek odasına kaçıp gittiği, sanık ile mağdurun facebook sayfaları üzerinden mesajlaştıkları sanığın mağdura taciz içerikli sözler söylediği,

mağdurun görüşmek istemediğini söylemesi üzerine sanık, mağdurun kendisiyle görüşmeye devam etmesini sağlamak maksadıyla 'Akıllı ol - yoksa sen bilirsin beni mecbur bırakma - verdiği notu bir gören olursa senin için iyi olmaz' gibi mesajlar göndererek şantajda bulunduğu...

Çocuğun basit cinsel istismarı suçunun işlendiği tarih itibariyle aralarındaki akrabalık ilişkisi ve sonraki mesajları sanığın tevilli ikrarları, mağdurun yaşı itibariyle sanığa iftira atmasını ve kendisini zor durumda bırakacak söylemlerde bulunmasını gerektirir bir sebebin olmaması tanık anlatımları ve olayın ortaya çıkış şekli, hep birlikte değerlendirildiğinde sanığın tüm dosya kapsamına göre sabit olan müsnet çocuğun basit cinsel istismarı suçundan eylemine uyan 6545 sayılı yasayla yapılan değişiklikten önceki 103/1, maddesi uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına'' şeklinde karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmalarının toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların düzeltme sebebi dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

2. Hükümden sonra 24.11.2015 günlü, 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesi yönünden kısmi iptal kararı verildiğinden, anılan husus nazara alınarak yeniden değerlendirme yapılmaması dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Sivas (Kapatılan) 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.03.2015 tarihli ve 2014/1237 Esas, 2015/295 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde

görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasında yer alan 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin uygulanması ile ilgili bölümün çıkartılarak yerine “Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı da nazara alınmak kaydıyla sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkralarının uygulanmasına” ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname'ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,