Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/5899 K.2023/5228

Sanık hakkında cinsel taciz suçundan kurulan hüküm yönünden; Mahkemece verilen hüküm kurulmasına yer olmadığına dair kararın 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 223 üncü maddesinde sınırlı sayıda düzenlenip temyizi mümkün olan hükümler arasında yer almaması nedeniyle incelemenin diğer suçtan kurulan hüküm ile sınırlı olarak yapılması gerektiği belirlenmiştir.

Sanık hakkında sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan kurulan hüküm yönünden; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun’un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Bandırma 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.04.2015 tarihli ve 2015/197 Esas, 2015/285 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi, 62 nci ile 53 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunlukları ile cinsel taciz suçundan karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi

Herhangi bir sebep içermeyen süre tutum dilekçesinden ibarettir.

B. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İstemi

Delillerin takdirinde isabetsiz davranıldığına, cinsel istismar suçu yönünden alt sınırdan takdiri indirim maddesi uygulanarak hüküm kurulması sebebiyle kararın bozulması gerektiği ve cinsel taciz suçunun da sübut bulduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

İlk derece mahkemesince; ''suç tarihi olan 18/02/2015 günü katılan ...'in, bakkaldan ekmek almak için evden çıktığı, giderken sanığı gördüğü, katılanın bakkaldan ekmek aldıktan sonra dışarıya çıktığında sanığın, katılan ...'e arkasını dönerek baktığı ve katılanın yanına geldiği, yanına yaklaştıktan sonra "hayatım, aşkım, seni geceleri rüyamda görüyorum, akşam bize oturmaya gel, sakın bunları annene babana söyleme" diyerek katılanın beline ve poposuna dokunduğu sabit görülmüştür.

Yargılama dosyası içerisinde bulunan İlçe Emniyet Müdürlüğü ... Ek Hizmek Binasının güvenlik kamerası görüntüleri incelendiğinde saat 18:36 da katılan ...'in, ...

Yapı'ya ait inşaatın önünden yürüyerek geçtiği, saat 18:37 de sanığın, inşaat önüne gelerek gezindiği ve katılanı beklediği, saat 18:38 de katılanın inşaat önüne geldiği, sanığın, katılanın yanına ğittiği, birlikte yürümeye başladıkları, elini katılanın omzuna attığı ve daha sonra gözden kaybolduklarının görüldüğü, bu haliyle sanığın, katılanın yanına yaklaşmadığına ve her hangibir söz söylemediğine dair inkara yönelik savunmasına itibar edilmemiştir.

Sanığın, bu şekilde katılan ...'e karşı sarkıntılık yapmak sureti ile cinsel istismarda bulunduğu anlaşıldığından cezalandırılması yoluna gidilmiştir.

Yine Bandırma Cumhuriyet Başsavcılığının 2015/659 nolu iddianamesi ile sanık hakkında katılan ...'e karşı 5237 sayılı TCK'nun 105/1-2 cümlesi maddesi uyarınca cinsel taciz suç u ile cezalandırılması istemi ile kamu davası açılmış isede,sanığın suç tarihinde katılana yönelik beline ve poposuna dokunma ve katılana "hayatım, aşkım, seni geceleri rüyamda görüyorum, akşam bize oturmaya gel,

sakın bunları annene babana söyleme" şeklinde sabit olan eyleminin sarkıntılık düzeyinde c insel istismar suçu kapsamında kaldığı ve tek suç oluşturduğu söz konusu eylemin aynı zamanda cinsel taciz suçuna sübut vermediği anlaşıldığından sanık hakkında cinsel taciz suçundan karar verilmesine yer olmadığına dair karar verilmiş, sanığın sarkıntılık yapmak sureti ile çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkumiyetine" karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1.Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmalarının toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafii ile katılan mağdure vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

2.Hükümden sonra 24.11.2015 günlü, 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilâmı ile 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesi yönünden kısmî iptal kararı verildiğinden, anılan husus nazara alınarak yeniden değerlendirme yapılmaması dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Bandırma 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.04.2015 tarihli, 2015/197 Esas, 2015/285 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafii ile katılan mağdure vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasında yer alan 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin uygulanması ile ilgili bölümün çıkartılarak yerine “Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas,

2015/85 sayılı iptal kararı da nazara alınmak kaydıyla sanık hakkında TCK'nın 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkralarının uygulanmasına” ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,