Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/5916 K.2023/5973

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Mersin 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.04.2015 tarihli ve 2014/212 Esas, 2015/112 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan cezalandırılması istemiyle açılan kamu davasında; çocuğun nitelikli cinsel istismarına teşebbüsten 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 35, 62, 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca 8 yıl 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 09.06.2018 tarih ve 14- 2015/182659 sayılı Tebliğnamesiyle dosya onama istemiyle Daireye gönderilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği Yargılama sürecinde şikayetçi ve mağdurenin suçu gerçekleştiren şahsın sanık olmadığına yönelik beyanları nazara alınarak sübutun gerçekleşmemesi nedeniyle beraat istemine yöneliktir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın olay günü saat:12.00 sıralarında mağdurenin annesi şikayetçi ... ile birlikte oturduğu, evlerine gittiği, bu sırada mağdurenin evde yalnız olduğu, kapıyı açan mağdurenin "sosyal hizmetler il müdürlüğünden geliyorum, siz yardım için başvurmuşsunuz, benim eve bakmam lazım" şeklinde sözlerle inandırdıktan sonra içeriye girdiği, "kadın doğum uzmanıyım, herkesi muayene ediyorum, uzan seni muayene edeceğim ben doktorum." diyerek kandırdığı, mağdurenin yere uzanmasını sağladıktan sonra önce cinsel organını ve göğüslerini ellediği,

ardından cinsel organını mağdurenin cinsel organına sokmaya çalıştığı, ilişki sırasında evden alıp üzerine boşaldığı yazmayı da yanında götürdüğü, evden ayrılırken mağdureye "sen hemen duş al size yardıma gelecekler, bu olayı kimseyi anlatma" dediği, sanığın olaydan sonra elinde yazma olduğu halde evden çıkarken ikametine dönmekte olan mağdurenin annesi şikayetçi ... ile karşılaştığı, şikayetçinin sanığın durumundan şüphelenmesi üzerine " ne geziyorsun" diye sorduğu,

sanığın da sosyal hizmetlerden geldiğini, eve yardım geleceğini, yazmayı da onun için aldığını söyleyip bir motosiklete binerek uzaklaştığı kabul edilen olayda sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarına teşebbüs suçundan mahkumiyet kararı verilmiştir .

IV. GEREKÇE

1.Mağdurenin hafif düzeyde zeka geriliğine sahip olduğu ve kendisini savunamayacağına dair Mersin Üniversitesi Sağlık Araştırma ve Uygulama Merkezi tarafından düzenlenen 12.02.2015 tarihli Sağlık Kurulu rapor içeriğinin yetersiz ve çelişkili olduğu nazara alınarak; mağdurenin Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas kuruluna sevkedilerek suç tarihi itibariyle akıl hastalığı veya akıl zayıflığı bulunup bulunmadığı,

varsa bu durumun hekim olmayanlarca anlaşılıp anlaşılamayacağı, beyanlarına itibar edilip edilemeyeceği, tespit edilen zeka durumunun kendisine yönelik cinsel istismar eyleminin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama yeteneğine etkisi bulunup bulunmadığı, eyleme beden veya ruh bakımından mukavemete muktedir olup olmadığı hususlarında rapor alınmasından sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ile hüküm tesisi;

2. Kabule göre de; mağdurenin aşamalardaki beyanları, savunma ve tüm dosya kapsamı nazara alındığında, sanığın olay tarihinde yaşı küçük mağdureye organ sokmak suretiyle nitelikli cinsel istismar eylemine yönelik başladığı icrai hareketlerini sonuna kadar götürebilme imkanı bulunduğu halde mağdurenin aşılabilir mukavemeti dışında ciddi bir engel neden olmaksızın kendiliğinden bıraktığı ve mevcut haliyle sübuta eren eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen çocuğun cinsel istismarı suçunu oluşturduğu gözetilerek hüküm kurulması gerekirken suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek çocuğun nitelikli cinsel istismarına teşebbüs suçundan mahkumiyet kararı verilmesi,

Hukuka aykırı bulunmuştur.

3. Bozma kapsam ve gerekçesine göre Tebliğnamedeki onama istemli görüşe iştirak edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçede açıklanan nedenlerle Mersin 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.04. 2015 tarihli ve 2014/212 Esas, 2015/112 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,