Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/6123 K.2023/6821

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Düzce 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 05.03.2015 tarihli ve 2014/222 Esas, 2015/57 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği Tanık anlatımlarının çelişkili olduğuna, itibar edilemeyeceğine, katılan mağdure çocuğun sanığa iftira etmesini gerektirir bir husus bulunmadığına yönelik beyanlar olduğu görülmüştür.

III. OLAY VE OLGULAR

Ceyhan Cumhuriyet Başsavcılığının 14.02.2014 tarihli ve 2014/582 sayılı iddianamesi ile sanığın, mağdureyi olay günü ikametine götürerek alıkoyduğu ve sarılıp öpmeye çalıştığı şeklindeki anlatımla sanık hakkında kamu davası açılmıştır.

Yargılama neticesinde Mahkeme tarafından, sanığın soruşturma aşamasında ve Mahkemede alınan ifadesinde olay günü mağdureyi yolda gördüğünü ve kızı ...'i mağdurenin görmek istediği için kendisiyle evine geldiğini, kendisi sigara içmeye gittiğinde mağdurenin evden çıkıp gitmiş olduğunu gördüğünü beyanla, üzerine atılı suçlamayı tutarlı şekilde reddettiği, tanık sıfatıyla ifadesi alınan ...'nin mağdurenin evlerine geldiğini daha sonra kendisinin de anlam veremeyeceği bir şekilde evden çıkıp gittiğini gördüğünü, diğer tanık ...'nin de mağdurenin evden kendisinin çıkıp gittiğini gördüğünü ifade ettikleri,

her iki tanığın da sanığın mağdureye karşı herhangi bir cinsel eylemini görmediklerini beyan ettikleri ve ayrıca mağdureye ait raporda mağdurenin yurttan kaçma olayının birden fazla olduğunun bunlar sonucunda cinsel istismara maruz kaldığının belirtildiği, cinsel istismar olayları sonucu travma yaşadığı ve intihar girişimlerinin olduğu, travmanın etkisi ile doğru düşünme, karar alma ve davranışlarının anlam ve sonuçlarını kestirebilme becerisine sahip olmadığının belirtildiğinin anlaşılması karşısında sanığın aşamalardaki tutarlı savunması,

tanık ifadeleri ve dosyada mevcut mağdureye ait rapor içeriği dikkate alındığında mağdurenin sanığın evine rızasıyla gidip kendi rızasıyla evden ayrıdığı, ayrıca sanığın mağdureye karşı herhangi bir cinsel eylemi olduğuna dair mağdurenin soyut iddiası dışında herhangi bir delilin bulunmadığı gerekçe ve değerlendirmesiyle sanık hakkında atılı suçlardan beraat kararı verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Mahkemenin gerekçesi ile tüm dosya kapsamına göre yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı anlaşılmakla, sanık hakkında kurulan hükümlerde hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Düzce 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 05.03.2015 tarihli ve 2014/222 Esas, 2015/57 Karar sayılı kararında katılan mağdure vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan mağdure vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,