Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/6407 K.2023/6412

Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Bakırköy 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin, 02.02.2015 tarihli ve 2014/225 Esas, 2015/24 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza

Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası ile 62 nci maddesi uyarınca 6 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça Sürüklenen Çocuk Müdafiinin Temyiz İsteği Verilen kararın hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Olay günü 2005 doğumlu katılan mağdurun, dayısının oğlu olan ... ile birlikte ekmek almaya gittikleri esnada suça sürüklenen çocuk ile karşılaştıkları, suça sürüklenen çocuğun "Size 1 TL para vereceğim, kömürlükte çivi çıkaracağız" bahanesiyle onları kömürlüğe soktuğu, kendisi bir çuvala oturduktan sonra katılan mağduru da kucağına oturtup cinsel organının üzerinde zıplattığı ve katılan mağdurun pantolonunu çıkartmaksızın giysileri üzerinden poposuna sürtmek suretiyle cinsel istismarda bulunduğu, daha sonra kendi pantolununu ve külodunu indirdiği,

katılan mağdurun da pantolununu çıkartmak istediği katılan mağdurun ağlayıp karşı koyması üzerine suça sürüklenen çocuğun kolundan ve bacaklarından sıkıca tutmak suretiyle Küçükçekmece Adli Tıp Şube Müdürlüğünün 01.10.2013 tarihli raporuna göre parmak iziyle uyumlu olan sol ön kolunda ve sağ uyruk dış kısmında ekimoz oluşturacak surette ve basit tıbbi müdahale ile iyileşecek mahiyette cebir kullandığı, katılan mağdurun ağlaması üzerine de katılan mağduru ve ...'ı serbest bıraktığı, suça sürüklenen çocuğun bu eylemi katılan mağdurun rızası doğrultusunda işlemediği,

yaşının büyüklüğü ve elini cebine atıp "Bunu kimseye söylemeyin söylerseniz sizi bıcaklarım" demek suretiyle bıçak olabileceği izlenimi karşısında katılan mağdurun korkuya kapıldığı ve bu sonuç itibariyle müsnet suçu cebir, şiddet veya tehdit altında işlediğinin kabulünün gerektiği tanıkların beyanından ve suça sürüklenen çocuğun dosyadaki dizi 37'deki soruşturma aşamasındaki beyanlarından sabit olduğu kabul ve gerekçesiyle mahkumiyete karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Mahkemenin gerekçesi ve tüm dosya kapsamına göre, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırılarak vicdanî kanıya ulaşıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, kurulan hükümde hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bakırköy 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin, 02.02.2015 tarihli ve 2014/225 Esas, 2015/24 Karar sayılı kararında suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,