Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/7077 K.2023/6663

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.04.2015 tarihli ve 2014/253 Esas, 2015/86 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Mağdur Vekilinin Temyiz İsteği Kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mağdur ...'ın ailesi ile birlikte ...

İlçesinde ikamet ettiği, suç tarihinden yaklaşık 20 gün önce babasının mağduru tatil maksatlı olarak Hayrabolu ilçesi ... köyüne gönderdiği, sanığın da aynı köyde ikamet ettiği, mağdurun iddiasına göre olay günü mağdurun arkadaşları ..., ... ve ... ile birlikte köy camisinin arkasında otururlarken sanığın yanlarına geldiği, beş dakika konuştuktan sonra teravih namazı için mağdurun arkadaşlarının camiye girdiği, mağdurun abdest almak üzere geride kaldığı, bu esnada sanıkla mağdurun başbaşa kaldığı, sanığın mağduru bakkala bira almaya yolladığı,

mağdurun birayı alıp sanığa verdikten sonra yanından ayrılmak isterken sanığın mağdurun kolundan tutarak engellemesi nedeniyle yanından ayrılamadığı, sanığın mağduru rızası olmaksızın köy dışına götürmeye çalıştığı, köy meydanından uzaklaştıktan sonra mağduru sırtüstü yatırıp üzerine çıktığı, öptüğü, bu şekilde mağdura karşı cinsel istismarda bulunduğu, mağdurun olay yerinden ayrılarak arkadaşlarının yanına geldiğinden bahisle kamu davası açıldığı, Mahkemesince olayın 03.08.2013 tarihinde olduğu, mağdurun aynı gece saat 23.00 sıralarında babasını telefonla aradığı, olayı söylediği, babasının ise ...

Köyüne 06.08.2013 günü akşam saatlerinde gittiği, bu kadar önemli bir iddia varken mağdurun babasının olaydan tam üç gün sonra köye gitmesinin hayatın olağan akışına ters olduğu, mağdurun ifadelerinde sanığın kendisini zorla köy meydanından kolundan çekiştirerek götürdüğünü beyan etmesine rağmen alınan raporlarda mağdurda herhangi bir darp veya bir izin olmadığı, raporlarda mağdurun fiili livataya uğradığına dair bir hususun da belirtilmediği, tanık beyanlarına göre mağdurun olaydan sonra bir korku, endişe olacak bir halinin olmadığı, mağdurla sanık arasında mağdura ait laptopun satışı konusunda anlaşmazlık bulunduğu,

olay günü de mağdurun sanıktan laptopunu vermesini istediği, sanığın alkollü olmasından dolayı bu talebi yerine getirmediği, özellikle tanık ...'in talimatla alınan ifadesinde olay günü mağdurun babasının laptopla ilgili aradığını söylediği, sanığın mağdura karşı gerçekleştirdiği iddia edilen fiilleri bizzat gören görgü tanıklarının olmadığı, böylelikle sanığın savunmasının aksine üzerine isnat edilen suçları işlediğine dair mağdurun soyut beyanları dışında mahkumiyetini gerektirici her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil olmadığından sanığın atılı suçlardan ayrı ayrı beraatine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Mahkemenin gerekçesi ile tüm dosya kapsamına göre, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı anlaşıldığından, sanık hakkında kurulan hükümlerde hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.04.2015 tarihli ve 2014/253 Esas, 2015/86 Karar sayılı kararında katılan mağdur vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan mağdur vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,