Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/7399 K.2023/4991

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, temyiz isteminin vekalet ücretiyle sınırlı olduğu yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Elazığ 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.06.2015 tarihli ve 2014/771 Esas, 2015/349 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği Sanık lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkemece "Her ne kadar sanık ... hakkında 'Çocuğun Basit Cinsel İstismarı' suçundan cezalandırılması talebiyle TCK'nın 103/1-2.c maddesi uyarınca mahkememize kamu davası açılmış ise de; yapılan yargılama toplanan deliller, sanığın üzerini atılı suçu işlemediği yönündeki savunmasını destekleyen tanık anlatımları, katılanın soyut beyanını destekleyici kesin ve inandırıcı delil elde edilemediğinden ve tüm dosya kapsamından sanığın atılı suçu işlediğine dair mahkumiyetine yeter sanığın savunmasının aksine her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediğinden ve sanığın atılı suçu işlediği kesin olarak sabit olmadığından müsnet suçtan sanığın beraatine dair aşağıdaki hüküm kurulmuştur." şeklindeki gerekçeyle karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Mahkemece gerçekleştirilen yargılama neticesinde; Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 14 üncü maddesinin beşinci fkrası gereğince yargılama sırasında kendisini vekaletnameli müdafii ile temsil ettiren ve beraatine karar verilen sanık lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi hususu Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün hukuka aykırılık olarak görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçede açıklanan nedenle, Elazığ 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.06.2015 tarihli ve 2014/771 Esas, 2015/349 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu hususun yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun'un 322 nci maddesinin verdiği yetkiye istinaden düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasına “2015 yılı Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre belirlenen 1.500 TL maktu vekalet ücretinin Hazineden alınarak kendisini vekaletnameli müdafi ile temsil ettiren sanığa ödenmesine” ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,