Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/7407 K.2023/7398

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Yalova 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.05.2015 tarihli ve 2011/357 Esas, 2015/354 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 6545 sayılı Kanun ile yapılan değişiklikten önceki 103 üncü maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. 2. Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdii edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği Mağdure ve kardeşinin beyanı dışında hiçbir delil bulunmamasına rağmen müvekkili hakkında ceza verilmesinin hukuka aykırı olduğuna, her türlü şüpheden sanık yararlanır ilkesinin uygulanmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkemece; '' Her ne kadar sanık suçlamayı kabul etmemiş ve kendisine iftira atıldığını beyan etmiş, yine sanık müdafii de benzer şekilde savunmalarında; iddiadan başka delil olmadığını beyan etmiş, yine dosyada dinlenen tanıkların görgüye dayalı beyanları mevcut değil ise de; öncelikle mağdur ve ailesinin sanığa iftira atmasını gerektirir somut gerekçelerin sanık tarafından ortaya konulamadığı, yani sanığa mağdur ve ailesi tarafından iftira atılmasını gerektirir nedenin olmadığı,

olay tarihlerinde dosya kapsamındaki beyan ve delillerden anlaşılacağı üzere sanık hakkında mağdura yönelik cinsel istismarda bulunduğuna dair söylentilerin olması, kolluğa sanıkla ilgili ihbarın yapılması, yine Ekim 2007 tarihinde mağdure ...'nın annesi katılan ... 'e anlatması üzerine mağdure ..., katılan ... ve ... ile birlikte sanığın evine gidip sanığın eşi ... 'yla olayı konuşmaları, hatta bu konuşma sırasında sanığın da eve gelmesi,

yaşı küçük mağdure ...'nın tüm aşamalarda benzer şekilde beyanlarda bulunarak sanığın kendisine Ekim 2007 tarihinde birden fazla cinsel istismarda bulunduğunu ve bu cinsel istismarda bulunma şekillerininde aynı şekilde anlatması, dosyadaki ATK 6. İhtisas kurulunun 16/01/2015 tarihli raporunda mağdurede sınır düzeyde zeka seviyesi ve kısmi remisyonda atipik psikoz saptanmasına rağmen beyanlarına ana hatlarında itibar edilebileceğinin belirtilmesi,yine mağdurenin beyanlarını destekler mağdure ...'nın abisi olan tanık ...'ın da benzer şekilde sanığın ...'ya yönelik birden fazla cinsel istismarda bulunduğunu gördüğünü beyan etmesi,

her ne kadar şikayet tarihi olay tarihinden sonra ise de; katılan ...'in, kızı ...'nın olayı anlattıktan sonra sanığın evine gidip sanığın eşiyle konuştukları, olayın duyulmaması için üzerine gitmedikleri, dedikoduların yayılması üzerine şikayette bulundukları yönündeki beyanının mağdur ve katılanın içinde yaşadığı toplum açısından normal hayat tecrübelerine uygun olması, zira bu tür cinsel saldırı olaylarında ailelerin genelde bu tür olayların duyulmaması için bu olayları yasal mercilere intikal ettirmemeleri hususları birlikte değerlendirildiğinde.

Mağdure ...'nın, servis şoförlüğü yapan ve ailece tanıdıkları olan ...'un, olay tarihi olan Ekim 2007 içerisinde mağdurenin yanında erkek kardeşi olan ... bulunduğu halde tam tarihi belli olmayan bir günde okul çıkışında mağdure ... ve kardeşi ...'ı aracına bindirdiği, mağdureyi ön koltuğa oturttuğu, eve doğru gittikleri sırada sanığın mağdurenin göğüslerini elbisenin dışından sıktığı, mağdurenin elinin tutup cinsel organına doğru yaklaştırdığı, bu olaydan bir iki gün sonra yine okul çıkışında sanığın mağdurenin araca binmesi için kornaya bastığı, üst üste kornaya basması üzerine mağdurenin araca bindiği,

mağdureye 20,00 TL göstererek cinsel ilişki teklifinde bulunduğu, bu olaydan 20 gün kadar sonra ise Kadıköy Beldesinde okul civarında elinde poşet olduğu halde yaya olarak eve gittiği sırada sanık ...'un yol kenarında mağdure ...'nın elinden poşeti alıp araca koyduğu ve mağdureye evine bırakacağını söylediği, mağdurenin de araca bindiği, mağdurenin erkek kardeşi ...'ında araca bindiği, sanığın yine araç içerisinde mağdurenin göğüslerini sıktığı, elini tutup cinsel organına götürdüğü,

sanığın bu şekilde tam günü belirlenemeyen Ekim 2007 tarihinde üç ayrı tarihte aynı suçu işleme iradesi ve kararı kapsamında Ekim 2007 tarihinde 12 yaşını ikmal edip 13 yaşı içerisinde olan yaşı küçük mağdure ...'ya yönelik zincirleme çocuğun basit cinsel istismar suçunu işlediği, sanığın bu şekildeki eylemi 6545 sayılı yasayla değişiklikten önceki 5237 sayılı TCK'nın 103/1 ve 43/1 madde kapsamında kaldığı, dosyadaki ATK raporlarından anlaşılacağı üzere mağdurenin sanığın eylemlerinden dolayı ruh sağlığının bozulmadığı anlaşıldığından;

sanığın geçmişi, yargılama sürecindeki tutum ve davranışları, cezanın geleceği üzerindeki etkisi nazara alınarak aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur.'' şeklinde hüküm kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

1. 12 yaş 9 aylık mağdurenin aşamalardaki beyanlarında sanığın göğüslerini elbisenin dışından sıktığını, 20,00 TL göstererek cinsel ilişki teklifinde bulunduğunu, elini tutup çekmek suretiyle cinsel organına götürdüğünü beyan etmesine göre fiilin sarkıntılık düzeyini aşıp aşmadığının tartışılması gerekli olup buna ilişkin değerlendirme yapma görevinin Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek 5235 sayılı Kanun'un 12 nci maddesi ve 5271 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi gereğince görevsizlik kararı verilmemesi hukuka aykırı bulunmuştur.

2. Yukarıda açıklanan nedenlerle Tebliğnamede onama isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Yalova 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.05.2015 tarihli ve 2011/357 Esas, 2015/354 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,