Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/7648 K.2023/1995

Sanık hakkında kurulan hükmün karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

1. İstanbul Anadolu 55. Asliye Ceza Mahkemesinin 05.05.2015 ve 2015/69 Esas, 2015/766 Karar sayılı kararı ile sanığın sarkıntılık suretiyle cinsel saldırı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 102 nci maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 102 nci maddesinin üçüncü fıkrasının (b) bendi, 53 üncü ve 62 nci maddesi uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. 2. Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 07.01.2019 tarihli ve 14- 2015/252025 sayılı onama görüşlü Tebliğname ile Dairemize tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafinin Temyiz Sebebi Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, verilen kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. İlk derece mahkemesi olay tarihinde katılanın, sanığın da yönetici olarak çalıştığı iş yerinde 40 gün önce işe başladığı, olay tarihi olan 07.01.2015 günü 16:30 sularında katılanın atölye kısmında çizim yaptığı sırada işyerinde yönetici konumunda olan sanık ...’ın özellikle katılanı yalnız bir şekilde atölyenin paketleme kısmına çağırdığı, burada paketleme işini bitirecekleri sırada sanığın sağ elini katılanın sağ omzuna koyup katılanı kendisine doğru hızlıca çekerek dudağından öptüğü, katılanın terslemesi üzerine özür dilediği,

her ne kadar sanık suçlamaları kabul etmese de katılanın yeni işe başladığı işyerinde sanığa bu şekilde asılsız suçlama getirmesine sebep olacak bir durum olmadığı, katılanın olayın şokuyla durumu işyerinde patronuna bildirmek istediği ancak patron konumunda olan tanığın sanıkla olan yakın ilişkileri nedeniyle katılanın bu konudaki derdini anlatmasına fırsat vermeyerek onu uyarmaya çalıştığı, evli olan katılanın her şeyi göze alarak durumu eşine de bildirmek suretiyle emniyete şikayette bulunduğunu,

bu durumda katılanın beyanlarının olayın gelişimine göre samimi olduğunun görüldüğü ve sanığın üzerine atılı suçu işlediği hususunda vicdani kanı oluştuğu olayda 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. Deliller: Sanığa ait nüfus ve adli sicil kaydı, sanık savunması, katılanın beyanları ve tanık beyanından ibarettir.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin doğru şekilde sarkıntılık suretiyle cinsel saldırı olarak nitelendirildiği ve yasada öngörülen suç tipine uyduğu ancak hüküm fıkrasında uygulama maddesinin 5237 sayılı Kanun'un 102 nci maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi yerine "5237 sayılı Kanun'un 102/1-1. maddesi" şeklinde gösterilmesi yerinde giderilebilir maddi hata olarak değerlendirilmiş, eleştirilen bu husus dışında hukuka aykırılık bulunmamış ve sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmediğinden reddine karar verilmesi gerekmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Anadolu 55. Asliye Ceza Mahkemesinin 05.05.2015 ve 2015/69 Esas, 2015/766 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddi ile hükmün Tebliğnameye uygun olarak oybirliği ile ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,