Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/7918 K.2024/2731

Sanık hakkında tehdit suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının itiraza tabi olup mahallinde bu hususta karar verildiği anlaşılmakla incelemenin çocuğun cinsel istismarı suçundan kurulan hükümle sınırlı yapılmasına karar verilmiştir.

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ- OLAY VE OLGULAR

1. Sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı ve tehdit suçlarını işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci, üçüncü ve altıncı fıkraları ile 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi ve 53 üncü maddesi uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda Balıkesir 1. Ağır ceza Mahkemesinin 03.06.2015 tarihli ve 2014/409 Esas, 2015/150 Karar sayılı kararı ile sanığın;

a) Çocuğun cinsel istismarı suçundan, 6545 sayılı Kanun'la değişik 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

b) Tehdit suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına,

karar verilmiştir.

2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği

Sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine, iddia makamının da sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğini belirttiğine, şüpheden sanığın yararlanacağına, mağdurenin beyanlarının iftara teşkil ettiğine, mağdurenin erkek arkadaşı olduğuna ve samimi ilişkileri bulunduğuna, sanığın karın bölgesinde yara bulunmadığına, mağdurenin intihara kalkıştığı ve bu hususta açılan soruşturma beyanında okulda devamsızlığının dolduğundan bahsedip, sanık hakkında hiçbir beyanının bulunmadığına, mağdurenin gerçekle bağdaşır hiçbir beyanının bulunmadığına, Mahkemece mahkumiyet kararı verilmesinde isabet bulunmadığına ve diğer hususlara ilişkindir.

B. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği

Mahkemece, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi gereğince cezada indirim yoluna gidilmesinin usul ve kanuna aykırı olduğuna ilişkindir.

C. O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İsteği

Mahkemece sanık hakkında mevcut deliller değerlendirilerek "Çocuğun basit cinsel istismarı" ve "Tehdit" suçlarından cezalandırılmasına karar verilmiş ise de olayın kuşkulu kaldığı, kuşkudan sanık yararlanır ilkesi gereğince bu durumun sanık lehine yorumlanması gerektiğine, usul ve kanuna aykırı olan Mahkeme hükmünün bozulması gerektiğine ve diğer hususlara ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Olayın intikal şekli ve zamanı, mağdurenin başka delillerle doğrulanmayan çelişkili ve soyut beyanları, tanık anlatımları, savunma ve tüm dosya kapsamı nazara alındığında, sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair cezalandırılmasına yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilerek beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyet kararları verilmesi hukuka aykırılık bulunmuştur.

2. Yukarıdaki gerekçe ile Tebliğnamedeki onama isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Balıkesir 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 03.06.2015 tarihli ve 2014/409 Esas, 2015/150 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafii, katılan mağdure vekili ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,