Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/7995 K.2023/7772

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) "134/1, 53, 63, 103/2-4, 35, 53, 63, 109/1-3.f-5, 53, 63, 107/2, 53, 63, 103/1.a-4, 53, 63 , 109/2-3.f-5, 53, 63,, 107/2, 53, 63, 134/2, 53, 63" maddeleri uyarınca her bir eylemi nedeniyle ayrı ayrı cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Bursa 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 11.06.2015 tarihli ve 2014/59 Esas, 2015/237 Karar sayılı kararı ile sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün; kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, aynı Kanun'un 109 uncu maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi, beşinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün; özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan, aynı Kanun'un 134 üncü maddesinin ikinci fıkrası ve 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği

Katılan mağdurenin duruşma günleri haricinde dinlenmesi nedeniyle soru sorarak beyanları arasındaki çelişkiyi gidermelerinin mümkün olmadığını, ilk olay tarihinde sanığın elinin alçıda olması ve kış aylarında bulunulması nedeniyle iddia konusu eylemleri gerçekleştirmesinin mümkün olmadığını ve bu hususun katılan mağdureye sorulmadığını, hürriyeti tahdit yönünden katılan mağdurenin rızasıyla sanıkla buluştuğunu ve isteği üzerine sanığın katılan mağdureyi evine bıraktığını,

katılan mağdureye ait fotoğrafların sanık tarafından gönderilmemesi ve sanığın dijital mataryallerinde bu fotoğraflara rastlanmaması nedeniyle özel hayatın gizliliğini ihlal suçunun sübut bulmadığını, katılan mağdurenin çelikili beyanları ile görgüye dayalı bilgisi olmayan tanık ifadeleri dikkate alınarak sanığın mahkumiyetine karar verilmesinin hatalı olduğunu beyanla bahsi geçen üç suç yönünden kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Katılan mağdure ile sanığın internet üzerinden ve cep telefonuyla görüştükleri ve arkadaş oldukları, sanığın kendisini "... ..." ismiyle tanıttığı ve katılan mağdurenin rızasıyla sanığa çıplak fotoğraflarını gönderdiği, katılan mağdurenin on dört yaşında olduğu, 01.01.2009 tarihinde sanık ile ... mevkii diye bilinen alanda buluştuğu, burada sanığın katılan mağdureyi öptüğü ve cinsel organını karşı koyduğu halde katılan mağdurenin anüsüne sokmaya çalıştığı, katılan mağdurenin direnmesi ve bağırması üzerine fiilinin teşebbüs aşamasında kaldığı, sanığın elindeki fotoğrafları okuluna, ailesine göndereceğini söylediği,

katılan mağdurenin bu nedenle 2009 yılı Temmuz ayında sanığın evine gittiği, burada sanığın katılan mağdurenin elbiselerinin alt kısmını çıkardığı, kalçasını ve göğsünü okşadığı, 2013 yılı Ocak ayında tekrar görüşmeye başladıkları, sanığın katılan mağdureyi çıplak görüntüleri ile buluşmaya zorladığı, katılan mağdurenin görüşmeyi kabul etmemesi üzerine katılan mağdurenin çıplak fotoğraflarını yakınlarına gönderdiği iddiasıyla cezalandırılması için kamu davası açıldığı,

sanığın hazırlık aşamasında ... mevkiinde katılan mağdureyle rızası dahilinde öpüştüklerini ikrar ettiği, Mahkemece yapılan yargılama neticesinde sanığın hazırlık aşamasında katılan mağdureyi doğrular nitelikteki beyanları, katılan mağdurenin istikrarlı anlatımları ve tanık ifadeleri dikkate alınarak sanığın ... mevkiindeki olayda katılan mağdurenin ağlaması ve istememesi nedeniyle eylemini kendi iradesi ile sonlandırdığı,

atılı tüm suçlamalar yönünden sanığın cebir, tehdit ya da hile kullandığına dair delil olmadığı kabul edilmiş, bu nedenle sanığın zincirleme şekilde çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından, aynı zamanda özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan mahkumiyetine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A. Çocuğun Cinsel İstismarı ve Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden 1. Sanığın sorgu ve duruşma beyanlarında katılan mağdurenin on altı yaşında olduğunu bildiğine dair savunması ve tüm dosya kapsamı nazara alındığında; katılan mağdurenin duruşmaya çağrılıp fiziksel görüntüsü Mahkemece gözlenip zapta geçirildikten sonra, sanığın yaş hususundaki beyanlarına karşı diyeceği sorularak 5237 sayılı Kanun'un 30 uncu maddesinde düzenlenen hata hükümlerinin uygulanma koşullarının bulunup bulunmadığı bu kapsamda tartışıldıktan sonra karar verilmesi gerekirken yetersiz ve eksik gerekçe ile yazılı şekilde mahkûmiyet hükmü kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

2. Bozma gerekçesine göre Tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.

B. Özel Hayatın Gizliliğini İhlal Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden 1. Katılan mağdurenin çıplak görüntü ve videolarını sanığa rızasıyla gönderdiği, sanığın katılan mağdureye ait görüntüleri katılan mağdurenin akrabası ve annesinin arkadaşı olan tanıklara sosyal medya üzerinden gönderdiği ve tüm dosya kapsamı nazara alındığında; sanığın eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 226 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında düzenlenen müstehcenlik suçunu oluşturup oluşturmayacağı hususunun tartışılarak karar verilmesi gerekirken eksik gerekçeyle yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

2. Bozma gerekçesine göre Tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bursa 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 11.06.2015 tarihli ve 2014/59 Esas, 2015/237 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye değişik gerekçeyle uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,