Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/8531 K.2023/6654

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Alanya 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 13.07.2015 tarihli ve 2014/181 Esas, 2015/157 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında; çocuğun nitelikli cinsel istismarı ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararları verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan mağdure vekilinin temyiz istemi özetle; usul ve kanuna aykırı olarak verilen kararın bozulmasına ve re'sen tespit edilecek hususlara ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yaşı küçük mağdurenin sevgilisi olan tanık ... ile buluşmak için gece vakti evden ayrıldığı ve buluştuğu devamında tanık ...'in tanıdığı sanıkla karşılaştıkları birlikte bir süre vakit geçirdikleri, sanığın mağdureye seni eve bırakayım diyerek ayrıldıkları sanığın evden üzerime bir şey alayım aşağıda bekleme sende gel diyerek eve çıkardığı ve kapıyı kapatıp kitlediği devamında mağdureye karşı vajınal yoldan organ soktuğu mağdureyi evine bıraktığı, mağdurenin yine evden kaçarak tanık ... ile buluştukları ve katılanın ihbarı ile yakalandıkları intikalin gerçekleştiği olayda, dosya kapsamında bulunan deliller;

mağdurenin aşamalarda alınan çelişkili beyanları, sanığın tevilli ikrar içeren savunması, tanıkların anlatımları, katılan ifadeleri, mağdure hakkında aldırılan darp-cebir raporları ile vajınal rapordan ibarettir.

IV. GEREKÇE

1. Sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükme yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde, olayın intikal şekli ile zamanı, mağdurenin aşamalarda alınan çelişkili beyanları, tanık anlatımları, mağdure hakkında aldırılan adlî raporlar, sanığın aşamalardaki savunması nazara alındığında hukuka aykırılık görülmemiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan mağdure vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

2. Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükümde, olayın intikal şekli ile zamanı, yaşı küçük mağdurenin olay anlatımı gibi beyanları, tanık anlatımları, sanığın olay akışını kabul eden ancak mağdureye eylemi olmadan ayrıldıklarına ilişkin ikrar içeren savunmaları ile tüm dosya kapsamı nazara alındığında, sanığın eyleminin 109 uncu maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi, beşinci fıkrasında yer alan kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturduğu, göz önüne alındığında yazılı şekilde sanığın atılı suçtan beraatine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

3. Tebliğnamede çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan bozma isteyen görüşe gerekçeye istinaden iştirak edilmemiştir.

V. KARAR

A. Çocuğun Nitelikli Cinsel İstismarı Suçundan Verilen Hüküm Yönünden Gerekçenin (1) numaralı bendinde açıklanan nedenlerle Alanya 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 13.07.2015 tarihli ve 2014/181 Esas, 2015/157 Karar sayılı kararında katılan mağdure vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan mağdure vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B. Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Verilen Hüküm Yönünden Gerekçenin (2) numaralı bendinde açıklanan nedenle Alanya 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 13.07.2015 tarihli ve 2014/181 Esas, 2015/157 Karar sayılı kararına yönelik katılan mağdure vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,