Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/8613 K.2023/5813

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Gaziantep Cumhuriyet Başsavcılığının 27.10.2014 tarihli ve 2014/18067 numaralı iddianamesiyle sanığın cinsel taciz suçundan cezalandırılması talep edilmiştir.

2. Gaziantep 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 07.05.2015 tarihli ve 2014/539 Esas, 2015/310 Karar sayılı kararı ile sanığın sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 6545 sayılı Kanun ile yapılan değişiklikten sonraki 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi ile 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. O yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz Sebebi

Sanığın eylemlerinin temas içermediği için cinsel taciz suçundan cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

B. Sanığın Temyiz Sebebi

Mağdurenin iftira attığı, ''Benim neyimi beğenmiyorsun'' ifadesi haricinde aralarında başka bir diyalog bulunmadığı, üzerine atılı suçu işlemediği, beraat etmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Mahkemece ''Sanık ...'in katılan ...'nin arkasından tanık ...'un dükkanıa kadar gittiğinin sabit olduğu, olay günü alkollü olduğu, katılan ... ve tanık ... ile tanık ... ... beyanları dikkate alındığında sanık ...'in katılan ...'yi takip ederek neyimi beğenmiyorsun dediklerini belirttikleri, sanığın ısrarla katılan ...'yi takip ettiği ve sözler söylediği, ...'nin koşarak tanık ...'un iş yerine girdiği, sanığın buraya da girmeye çalıştığı, ...'un girdirmemesi üzerine gidip arkadaşları ile gelip camı kırdığı...'' şeklindeki kabul ile sanık hakkında sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan hüküm kurulduğu anlaşılmıştır.

2. Deliller; savunma, mağdure ve katılan beyanları, tanık anlatımları ile kolluk kuvvetlerince tutulan teşhis ve araştırma tutanaklarından ibarettir.

IV. GEREKÇE

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak; mağdurenin aşamalardaki ifadeleri, savunma ve tüm dosya kapsamı nazara alındığında, sanığın suç tarihinde herhangi bir fiziksel temasta bulunmaksızın mağdureyi takip ettiği, ayrıca cinsel taciz içeren herhangi bir ifade kullanmadığı anlaşıldığından, eylemin 5237 sayılı Kanun'un 123 üncü maddesinde unsurları tanımlanan kişilerin huzur ve sükununu bozma suçunu oluşturup oluşturmadığı tartışılmadan yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde yer alan nedenlerle Gaziantep 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 07.05.2015 tarihli ve 2014/539 Esas, 2015/310 Karar sayılı kararına yönelik sanık ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye değişik gerekçeyle uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,