Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/8674 K.2023/6284

Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Samsun Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından 2012/2979 Esas sayılı iddianamesi ile suça sürüklenen çocuk hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, ikinci fıkrası ve 109 uncu maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi, beşinci fıkrası, 31 inci maddesinin üçüncü fıkraları uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Samsun 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 31.03.2015 tarihli ve 2012/152 Esas, 2015/103 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı eylemi reşit olmayanla cinsel ilişki kabul edilerek şikayet yokluğundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrasına göre kamu davasının düşmesine; kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

3. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 27.03.2019 tarihli ve 14-2015/330721 sayılı bozma görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İstemi

Mahkemece dosyadaki raporlar birlikte değerlendirildiğinde mahkumiyet kararı verilmesi gerekirken şikayet yokluğu ve unsurları itibarıyla oluşmayan müsnet suçlardan beraat kararı verilmesinin hukuka aykırı olduğuna ve sair hususlara ilişkindir.

B. Katılan Bakanlık vekilinin Temyiz İstemi

Mahkemece eksik inceleme araştırma sonucu kanunun ilgili maddelerinin olaya doğru uygulanmadığına ve sair hususlara ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Mahkemece iddia, katılan mağdurenin beyanları, suça sürüklenen çocuğun tevilli ikrarı, katılan mağdure hakkında alınan raporlar ve tüm dosya kapsamına göre, kız yetiştirme yurdunda kalan katılan mağdurenin olay tarihinden yaklaşık 15 gün kadar önce yurttan kaçtığı, 21.03.2012 tarihinde bulunup ifadesine başvurulduğunda 18.03.2012 günü sahilde gezdiği sırada suça sürüklenen çocuk ile karşılaştığı, tanışıp arkadaş oldukları, bir süre gezdikten sonra suça sürüklenen çocuğun evine gittikleri, evde kimsenin bulunmadığı,

burada katılan mağdurenin rızasıyla suça sürüklenen çocukla vajinal yoldan cinsel ilişkiye girdikleri anlaşılmış, katılan mağdurenin Adli Tıp Kurumu 6. Adli Tıp İhtisas Kurulu'nun 10.12.2014 tarihli raporuna göre kendisine karşı gerçekleştirilen olayın hukuki anlam ve sonuçlarını algılayabileceği, mağduru bulunduğu fiile ruhsal yönden mukavemete muktedir olduğu, kendisinde mevcut olan zeka geriliğinin hekim olmayanlarca anlaşılamayacağı ve beyanlarına itibar edilebileceğinin bildirilmesi,

suça sürüklenen çocuğun da katılan mağdurede zeka geriliği olduğunu anlamadığı yönünde beyanda bulunması hususları birlikte değerlendirilerek eylemin değişen suç vasfına göre reşit olmayanla cinsel ilişki suçunu oluşturduğu, soruşturma aşamasında katılan mağdurenin şikayetçi olmaması dikkate alınarak açılan kamu davasının 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereğince düşmesine karar verilmiştir.

2. Katılan mağdurenin olay tarihinde on beş yaşından büyük olduğu ve rızasıyla suça sürüklenen çocuk yanında kaldığı anlaşıldığından, unsurları oluşmayan kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Reşit Olmayanla Cinsel İlişki Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

1. Tüm dosya kapsamı ve gerekçe içeriğine göre, yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Tebliğnamede katılan mağdurenin kovuşturma evresinde şikayetçi olup davaya katılmasına karar verilmesi nedeniyle düşme kararı verilemeyeceği belirtilmişse de, şikayetten vazgeçmeden rücunun mümkün olmaması nedeniyle Tebliğnamede bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

B. Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

1. Tüm dosya kapsamına göre suça sürüklenen çocuğun, kız yetiştirme yurdunda kalıp yetkililerin bilgisi veya rızası dışında yurdu terk eden on altı yaşındaki mağdureyi cebir, tehdit veya hile olmaksızın yanlarında tutarak çocuğun kanuni temsilcisi veya yetkili makamları durumdan haberdar etmeme şeklindeki eyleminin, mevcut haliyle çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçunu oluşturacağı anlaşılmışsa da, anılan suçu düzenleyen 5237 sayılı Kanun'un 234 üncü maddesinin üçüncü fıkrasında öngörülen cezanın üst sınırı nazara alındığında aynı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2. 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 04.09.2012 tarihli sorgu olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

V. KARAR

A. Reşit Olmayanla Cinsel İlişki Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle Samsun 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 31.03.2015 tarihli ve 2012/152 Esas, 2015/103 Karar sayılı kararında katılan mağdure vekili ve katılan Bakanlık vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan mağdure vekili ve katılan Bakanlık vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B. Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenle Samsun 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 31.03.2015 tarihli ve 2012/152 Esas, 2015/103 Karar sayılı kararına yönelik katılan mağdure vekilinin ve katılan Bakanlık vekilinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak suça sürüklenen çocuk hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,