Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2021/8692 K.2023/4077

İlk Derece Mahkemesi kararına yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 361 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edilebilir olduğu, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 142 nci maddesinin sekizinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, aynı Kanun’un 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Davacı vekili 08.03.2017 havale tarihli dava dilekçesinde özetle; anayasal düzeni ortadan kaldırmaya teşebbüs ve silahlı terör örgütüne üye olmak suçundan 24.07.2016-14.11.2016 tarihleri arasında gözaltında ve tutuklu kalan davacı hakkında yürütülen soruşturma sonunda anayasal düzeni ortadan kaldırmaya teşebbüş suçundan 28.11.2016 tarihinde takipsizlik kararı verildiğinden bahisle davacının maddi ve manevi zararlarının tazmini için 100.000,00 TL maddi, 350.000,00 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden işleyecek faiziyle birlikte tahsilini talep etmiştir.

2. Davalı vekili 31.03.2017 havale tarihli cevap dilekçesinde özetle; davanın yasal süre içerisinde yetkili mahkemede açılıp açılmadığının mahkemece re’sen incelenmesi gerektiğini, zararı ispata yarar blge sunulmadığını, istenilen tazminatın fahiş olduğunu savunarak davanın reddini talep etmiştir.

3. Şanlıurfa 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.04.2018 tarihli ve 2017/19 Esas, 2018/280 Karar sayılı kararı ile davanın reddine karar verilmiştir.

4. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin, 23.10.2019 tarihli ve 2019/783 Esas, 2019/2244 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik davacı vekilinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

5. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 29.09.2021 tarihli 2019/44705 sayılı tebliğnamesi ile hükmün onanması talep edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacı vekilinin temyiz istemi; kararın usul ve Yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. DAVA KONUSU

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Mahkeme gerekçesinde "Davacı hakkında Şanlıurfa Cumhuriyet Başsavcılığı'nca yürütülen soruşturma çerçevesinde davacının FETÖ/PYD Anayasal Düzeni Ortadan Kaldırmaya Teşebbüs Etme suçundan Şanlıurfa 3 Sulh Ceza Hakimliğinin 10/08/2016 tarih 2016/28 sorgu sayılı kararı ile tutuklandığı, 14/11/2017 tarihinde tahliye edildiği, hakkında 28/11/2016 tarihinde Anayasal Düzeni Ortadan Kaldırmaya Teşebbüs Etme suçundan kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği anlaşılmıştır.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20/03/2007 tarih ve 9-338/71 sayılı içtihadında: Hukuka uygun bir şekilde yakalanan veya tutuklanan kişinin 466 sayılı Yasanın 1/6 maddesi, 5271 sayılı CMK'nın aynı mahiyetteki 141/1-e maddesi geregince tazminata hak kazanabilmesi için hakkında son soruşturmanın açılmasına veya kovuşturma yapılmasına yer olmadığına veyahut beraatine veya ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi yeterlidir.

Dosya incelenip tüm deliller değerlendirilmiş davacı hakkında Şanlıurfa 5. Ağır Ceza Mahkemesi'ne terör örgütü üyeliğinden dava açıldığı, ana yasal düzeni ortadan kaldırmaya yönelik suçlamalardan ise takipsizlik kararı verildiği, tutuklamanın terör örgütü üyeliğinden yapıldığı, hakkındaki davanın devam etmesi nedeni ile 5271 sayılı CMK'nın 141/1 maddesinde sayılan şartları taşımadığı anlaşılan davanın reddine dair aşağıdaki şekilde karar vermek gerekmiştir." denilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince verilen kararla ilgili olarak, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Tazminat talebinin dayanağı olan Şanlıurfa Cumhuriyet Başsavcılığının 2016/19043 sayılı soruşturma dosyası üzerinden yürütülen soruşturma kapsamında davacının 24.07.2016-14.11.2016 tarihleri arasında 113 gün gözaltında ve tutuklu kaldığı, yürütülen soruşturma sırasında Anayasal düzeni ortadan kaldırmaya teşebbüs etme suçundan 28.11.2016 tarihinde davacı hakkında ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilerek silahlı terör örgütüne üye olmak suçundan açılan davanın yapılan yargılaması sonucunda Şanlıurfa 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 2018/274-2018/672 sayılı kararıyla silahlı terör örgütüne yardım etme suçundan mahkumiyetine karar verildiği, kararın 30.06.2022 tarihinde kesinleştiği UYAP'tan yapılan kontrol sonucu anlaşılmıştır.

Yukarıda izah edildiği üzere davacının aynı sorgu ile davacının Anayasal düzeni ortadan kaldırmaya teşebbüs etme ve silahlı terör örgütüne üye olmak suçlarından tutuklandığı, her ne kadar Anayasal düzeni ortadan kaldırmaya teşebbüs etme suçundan davacı hakkında ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de; silahlı terör örgütüne üye olmak suçundan kamu davası açıldığı ve değişen suç vasfı nedeniyle silahlı terör örgütüne yardım etme suçundan mahkumiyetine karar verildiği dolayısıyla tutuklandığı suçlardan birinden mahkumiyetine karar verilmesi nedeniyle tazminat isteme koşulları oluşmadığından davanın reddine karar verilmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin, 23.10.2019 tarihli ve 2019/783 Esas, 2019/2244 Karar sayılı kararında davacı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,