Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/8744 K.2023/5915

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

... 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.03.2015 tarihli ve 2014/1138 Esas, 2015/349 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyizi; mağdureye yönelik temas içermeyen eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 105 inci maddesinin birinci fıkrası kapsamına girdiğine, üst sınırdan ceza verilmesinin kanuna aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkemece ''Katılan ... ın, katılanlardan ... ve ...'nın müşterek kızları olduğu, olay günü katılan ... ın servisten inerek ikamet adreslerinin girişine geldiğinde katılan ... ı takip eden sanığın katılan ... ın arkasından eteğini kaldırarak cep telefonu ile fotoğrafını çektiği, katılan ... ın durumu farkederek bağırması üzerine sanığın oradan kaçtığı, bu olayı gören katılan ...'in sanığın peşinden yakalamak için kovaladığı, katılan ...'in sanığı yakalaması üzerine sanığın kendisini kurtarmak için katılan ...'in parmağını ısırarak basit tıbbi müdahale ile iyileşebilecek şekilde yaraladığı,

ancak katılan ...'in sanığın kaçmasına izin vermediği, sanığa ait cep telefonu ve sim kart üzerinde yapılan incelemede, olay tarih ve saatine ait video kaydı olduğu ve silinmiş olması nedeniyle açılamadığı ancak soruşturma konusu ile benzer mahiyette 22 adet video kaydının bulunduğunun tespit edildiği, sanığın alınan savunmasında ise;

katılan ... ın arkasından yürüdüğü sırada bir anlık gafletle arkasına yaklaşıp eteğini kaldırdığını, cep telefonu ile video çektiğini, mağdurenin bağırması üzerine oradan kaçtığını, bu esnada çektiği görüntüyü sildiğini, bir şahsın kendisini takip ettiğini, aralarında itiş kakış olduğunu, bu şahsın parmağını ısırdığını, olaydan dolayı pişman olduğunu belirterek suçlamayı ikrar ettiği, böylece sanığın çocuğun basit cinsel istismarı ve kasten basit yaralama suçlarını işlediğinin subuta erdiği anlaşılmış,

sanığın eyleminin sarkıntılık düzeyinde kalması nedeniyle 6545 sayılı yasanın 59. Maddesiyle değişik 5237 sayılı TCK nun 103/1.maddesinin 2. Cümlesi gereğince suçun işleniş şekli, suçtan meydana gelen zarar, sanığın kastının yoğunluğu dikkate alınarak sanığa takdiren alt sınırdan uzaklaşmak suretiyle teşdiden temel ceza belirlenmiş, sanığın sabıkasız geçmiş hali, suçun ikrarı ve pişmanlık duyması hususları dikkate alınarak cezasından takdiri indirim nedeni uygulanılarak indirim cihetine gidilmiş, basit kasten yaralama suçuna yönelik ise;

suçun işleniş şekli, sanığın kastının yoğunluğu dikkate alınarak takdiren ve tercihen hapis cezası tercih edilmiş, temel ceza belirlenirken alt sınırdan uzaklaşmak suretiyle teşdiden hapis cezası belirlenmiş, sanığın sabıkasız geçmiş hali, suçun ikrarı ve pişmanlık duyması hususları dikkate alınarak cezasından takdiri indirim nedeni uygulanılarak indirim cihetine gidilmiş ve şartları oluştuğundan bu suç yönenden hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilerek aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur.'' şeklinde karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Oluşa uygun kabule göre olay günü sanığın mağdureyi takip ederek eteğini kaldırıp fotoğrafını çekmesi şeklinde gerçekleştirdiği eyleminin fiziksel temas içermemesi karşısında sanığın eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 134 üncü maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen özel hayatın gizliliğini ihlal suçunu oluşturduğu gözetilerek hüküm kurulması gerekirken suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde çocuğun cinsel istismarı suçundan hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.03.2015 tarihli ve 2014/1138 Esas, 2015/349 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,