Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/8675 K.2023/5858

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanın) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Ereğli (Konya) Ağır Ceza Mahkemesinin 03.07.2015 tarihli ve 2015/36 Esas, 2015/109 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun basit cinsel istismarı suçundan 6545 sayılı Kanunla yapılan değişiklik öncesindeki mevzuata göre 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 103. maddesinin birinci fıkrası, dördüncü fıkrası ve 53. maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılmasına ve hakkında hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir .

2. Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 26.03.2019 tarihli ve 14-2015/318455 sayılı bozma görüşlü Tebliğname ile Dairemize gönderilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Mağdure Vekili Temyiz İstemi

Sanığın eylemini akrabalık bağı bulunan mağdureye karşı gerçekleştirmesine rağmen alt sınırdan ceza tayini suretiyle hüküm kurulmasının usul ve kanuna aykırı olduğunu ve diğer temyiz sebeplerini beyan ederek temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi

Sanığın üzerine atılı suçu işlemediğini, şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığını, şüpheden sanık yararlanır ilkesinin sanık lehine yorumlanması gerektiğini, sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması ve erteleme hükümlerinin uygulanmadığını ve diğer temyiz sebeplerini beyan ederek temyiz isteminde bulunmuştur.

III. OLAY VE OLGULAR

İlk Derece Mahkemesi. "Yapılan yargılama ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde.

Mağdure ...'nun, sanık ...'in yeğeni olan katılan ...'in kızı olduğu, olay tarihinde sanık ...'in mağdure ...'nun anneannesi ile birlikte yaşadığı, mağdure ... ve annesi ...'in ise hemen yandaki evde birlikte yaşadıkları, katılan ...'in çalıştığı için mağdure ...'nun okuldan döndüğünde yemek yemek için anneannesine gittiği, 2013 yılı içerisinde tam olarak tarihi belirlenemeyen bir zamanda sanık ...'in mağdure ... ile evde tek başına oldukları sırada mağdurenin yanına yaklaşarak cinsel arzularını tatmin amacıyla mağdureyi yanağından ve boynundan öptüğü, sonrada göğüslerini okşadığı,

mağdurenin tepki göstermesi üzerinde de annesine zarar vermekle mağdureyi tehdit ettiği, sanığın eylemlerinin değişik zamanlarda yaklaşık bir ay kadar sürdüğü sabit görülmüştür.

Her ne kadar sanık üzerine atılı suçlamaları kabul etmemiş ise de sanık ile mağdure ve katılan ... arasında bu şekilde asılsız isnatta bulunulmasını gerektirir düzeyde herhangi bir husumet bulunmamasına rağmen mağdurenin aşamalardaki değişmeyen ve tutarlı beyanları, bu beyanları destekleyen yine sanığın öz yeğeni olan tanık ... ...'ın beyanları ile henüz 15 yaşında olan mağdurenin ileride kişisel ve sosyal yaşamını etkileyebilecek bir husustan dolayı asılsız bir isnatta bulunmasının hayatın olağan akışına aykırı olduğu hususları birlikte değerlendirilerek sanığın bu savunmasına itibar edilmemiştir.

Sanığın, cinsel arzularını tatmin amacıyla, olay tarihi itibarıyla henüz 15 yaşının doldurmamış olan mağdurenin yanağından ve boynundan öpmek ve göğüslerini okşamak suretiyle üzerine atılı çocuğun basit cinsel istismarı suçunu işlediği sabit görülmekle eylemine uyan 5237 Sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 103. maddesi uyarınca cezalandırılmasına karar verilmiştir.

Her ne kadar Ereğli Devlet Hastahanesi tarafından düzenlenen 11.03.2013 tarih ve 224 sayılı raporda mağdure ...'nun mağdur kaldığı iddia edilen cinsel istismar olayı ile ilgili olarak ruh sağlığının bozulduğuna dair rapor düzenlenmiş ise de Adli tıp uygulamalarına göre cinsel istismar eylemleri ile ilgili olarak ruh sağlığının bozulup bozulmadığı yönünde en sağlıklı sonucu alabilmek için olay tarihinden itibaren en az 6 aylık bir süre geçmesi gerektiği,

mağdure hakkında 06.11.2013 tarihli Necmettin Erbakan Üniversitesi Meram Tıp Fakültesi Hastanesi tarafından bu 6 aylık süre geçtikten sonra düzenlenen raporda ise mağdurenin ruh sağlığının bozulmadığına dair rapor düzenlendiği anlaşılmakla mağdurenin maruz kaldığı cinsel istismar eylemi nedeniyle ruh sağlığının bozulmadığı mahkememizce kabul edilmiştir.

Sonuç olarak hüküm fıkrasında belirtilen şekilde suçun işlendiği tarihte yürürlükte bulunan 6545 sayılı yasa ile değişmeden önceki hali ile 5237 Sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 103. maddesinin sanık lehine olduğu anlaşılmakla hükmün buna göre kurulmasına karar verilmiştir. Sanığın suçunu inkar edip pişmanlık göstermeyişi nedeniyle sanık hakkında 5237 Sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 62. maddesi uyarınca takdiri indirim yapılmasına yer olmadığına karar vermişmiş ve aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur. " gerekçeleriyle sanığın cezalandırılmasına karar vermiştir.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ve yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin ve katılan mağdure vekilinin yerinde görülmeyen temyiz isteği reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ereğli (Konya) Ağır Ceza Mahkemesinin, 03.07.2015 tarihli ve 2015/36 Esas, 2015/109 Karar sayılı kararında sanık müdafii ve katılan mağdure vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin ve katılan mağdure vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, açıklanan gerekçe içeriğine göre Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,