Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/8919 K.2023/8050

Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Antalya 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.06.2015 tarihli ve 2014/364 Esas, 2015/370 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuğun; a) Çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 31 inci maddesinin üçüncü fırkası, 62 nci maddesi uyarınca 4 yıl 5 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, b) Kişiyi hüriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi beşinci fırkası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, karar verilmiştir.

2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 09.04.2019 tarihli tebliğnamesinde suça sürüklenen çocuk hakkındaki hükümlerin, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu yönünden "düzeltilerek onanması" yönünde görüş bildirilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça Sürüklenen Çocuk Müdafiinin Temyiz İsteği Usul ve kanuna aykırı kararın bozulması isteğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkemece, okulda tanışan suça sürüklenen çocuk ile mağdure arasında duygusal bir arkadaşlık başladığı, 2013 yılı kış aylarında mağdurenin adresini bilmediği bir evde üç gün kaldıkları, aralarında herhangibir cinsellik yaşanmadığı, 19.06.2013 tarihinde ise suça sürüklenen çocukla mağdurenin yine rızasıyla ikinci kez yine aynı eve kaçarak 21.06.2013 tarihine kadar kaldıkları, sık sık kaçmaları nedeniyle 2013 yılı nisan ayında gayriresmi olarak ailelerin düğün yapıp evlendirdikleri, suça sürüklenen çocuğun en son 2013 yılı Kasım ayında mağdure ile rızasıyla bir kez cinsel ilişkiye girdiği;

bu birlikteliklerinden, 08.08.2014 tarihinde müşterek çocukları olduğu, olayın suça sürüklenen çocuk tarafından da kabul edildiği, mağdurenin hastane doğumlu olup olay tarihinde on dört yaşında olması nedeniyle mağdurenin rızasına kanun koyucu geçerlik tanımadığından suça sürüklenen çocuğun sabit olan çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve cinsel amaçla çocuğu hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkumiyetine karar verildiği görülmüştür.

IV. GEREKÇE

1. Suçun niteliği ile oluşumuna etkisi bakımından mağdurenin mernis doğum tutanağıyla varsa tescile esas doğum raporu getirtilerek resmî bir sağlık kurumunda doğup doğmadığı araştırılıp doğmadığının anlaşılması halinde yaş tespitine esas olmak üzere varsa eski kemik grafileri araştırılıp, bulunduğu takdirde tam teşekküllü hastaneden içinde radyoloji uzmanının da bulunduğu sağlık kurulu raporu aldırılıp, duraksama halinde Adli Tıp Kurumundan görüş alınarak suç tarihindeki yaşının tespit edilerek sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2. Mağdure beyanları, suça sürüklenen çocuk savunmaları karşısında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunun 21.06.2013 günü gerçekleştiği kabul edilerek hüküm tesis edilmiş ise de, suç tarihinin suça sürüklenen çocuk ile mağdurenin müşterek çocuklarının 08.08.2014 günü doğmuş olduğu da gözetilerek gerekirse tarafların duruşmada hazır bulundurulup beyanları alındıktan sonra tespit edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

3. Uygulamaya göre de, suça sürüklenen çocuk hakkında atılı bulunan kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi, beşinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası gereğince 2 yıl 6 ay

hapis cezasına hükmedildiği, 62 nci madde uyarınca altıda bir oranında indirim yapılması ile 1 yıl 13 ay hapis cezası yerine 2 yıl 1 ay hapis cezasına hükmedilerek fazla ceza tayin edilmesi,

Hukuka aykırı bulunmuş, açıklanan nedenlerle Tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde yer alan nedenlerle Antalya 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.06.2015 tarihli ve 2014/364 Esas, 2015/370 Karar sayılı kararına yönelik suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,