Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/9081 K.2023/7938

Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Tarsus 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 20.03.2015 tarihli ve 2015/1 Esas, 2015/64 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi uyarınca 4 yıl 5 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça Sürüklenen Çocuk Müdafiinin Temyiz İstemi Kararın usul ve kanuna aykırı olduğunu, mağdurenin trafik kazasında öldüğünü, babasının duruşmayı takip etmediğini, kararın bozulmasını talep etmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

İlk Derece Mahkemesi:''Tüm dosya kapsamından. Mağdur ... ile ssç ...'ın arkadaş oldukları, mağdurenin hamile olduğunun tespit edilmesi üzerine müştekinin olay nedeniyle şikayetçi olmasıyla soruşturmaya başlanıldığı, mağdur ...'ın alınan ifadesinde daha önceden ... ... isimli şahıs ile arkadaşlık kurduğunu ve ilişkiye girdiğini belirttiği daha sonra Tarsus ilçesine geldiğini, ... ... ile arasının bozuk olmasından dolayı ssç ... ile arkadaşlık yapmaya başladığı ,

...'ın ikametinin alt katının boş olduğu,orada arasıra bir araya gelip içki içtikleri,2014 yılı Şubat ayının son günlerinde de yine orada içki içip sarhoşken tam hatırlayamamakla beraber cinsel ilişkiye girmiş olabileceklerini belirttiği, Mağdurda bulunan ceninden alınan DNA örnekleri ile ssç ...'dan alınan DNA örneklerinin karşılaştırılmasında ssçnin %99,99 ihtimalle mağdureden alınan ceninin biyolojik babası olabileceği anlaşılmıştır.

Mağdur ve annesi Müşteki ... ...'in uyaptan alınan nüfus kaydı ve İlçe Emniyet müdürlüğü görevlilerince düzenlenen 19/02/2015 tarihli tutanaktan anlaşılacağı üzere 25/12/2014 tarihinde vefat ettikleri anlaşıldığından beyanlarına başvurulamadığı gibi mağdurun beden ve ruh sağlığının bozulup bozulmadığına ilişkin raporda aldırılamamıştır.

Her ne kadar sanık savunmasında üzerine atılı suçlamayı reddetmişse de; mağdurun vücudundaki ceninden ve ssçden alınan DNA örneklerinin karşılaştırılmasında Ssç'nin %99 oranında ceninin biyolojik babasını olduğunun anlaşılması, rapor içeriği ssç'ye sorulduğunda bu kez mağdurla ilişkiye girdiğini hatırlamadığına dair beyanda bulunması karşısında.

Ssç'nin savunmasına itibar edilmeyerek, suç tarihinde 15 yaşını tamamlamamış mağdureyle cinsel ilişkiye girmiş olduğunun kabul edilmiştir.'' gerekçesi ile hüküm kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak;

5271 sayılı Kanun'un 218 inci maddesinin ikinci fıkrasında "Kovuşturma evresinde mağdur veya sanığın yaşının ceza hükümleri bakımından tespitiyle ilgili bir sorunla karşılaşılması halinde, mahkeme ilgili kanunda belirlenen usule göre bu sorunu çözerek hükmünü verir" şeklindeki düzenlemeye göre, suçun unsurlarına etkisi bakımından, olay tarihinde on beş - on sekiz yaş aralığında olduğu kabul edilen suça sürüklenen çocuğun doğum tutanağı da getirtilip, nüfus kaydında yaş tashihine engel bir hal bulunup bulunmadığı araştırılarak engel hal yoksa anılan madde uyarınca yaş tashihine karar verilip,

bu husus gerekçeli kararda da gösterildikten sonra buna göre suç vasfının tayini gerekirken, Tarsus Devlet Hastanesi 12.08.2014 günlü sağlık kurulu raporuna dayanılarak suça sürüklenen çocuğun suç tarihinde on altı yaşında olduğu kabul edilip yaş tashihi yapılmaksızın sanığın hukuki durumunun tespiti suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Tarsus 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 20.03.2015 tarihli ve 2015/1 Esas, 2015/64 Karar sayılı kararına yönelik suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,