Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/9192 K.2023/7453

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.İskenderun Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından düzenlenen 2013/140688 Esas sayılı iddianame ile sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, kasten yaralama, silahla kasten yaralama ve tehdit suçlarından cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Eskişehir 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 23.06.2015 tarihli ve 2014/77 Esas, 2015/208 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında;

a) Sanığın üzerine atılı çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçu reşit olmayanla cinsel ilişki suçu kabul edilerek, 5237 sayılı Kanun'un 104 üncü maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılması ve cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesi ile hak yoksunluklarına,

b) Sanığın üzerine atılı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçu kabul edilerek, 5237 sayılı Kanun'un 234 üncü maddesinin üçüncü fıkrası, 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılması ve cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesi ile hak yoksunluklarına,

c) Sanığın kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca 4 ay hapis cezası ile cezalandırılması ve cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesi ile hak yoksunluklarına,

d) Sanığın tehdit suçundan 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi, 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılması ve cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesi ile hak yoksunluklarına,

e) Sanığın silahla kasten yaralama suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine,

Karar verilmiştir.

3. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 10.04.2019 tarihli ve 14-2015/349745 sayılı, onama, bozma görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği

Cinsel istismar suçunun cebir, tehdit ve baskı unsurlarıyla işlendiğine, fotoğrafların ilkbaharda çekildiğine suç tarihinin ise sonbahar olduğuna, sanığın mağdureyi silahla tehdit ederek silahın arkasıyla bacağına vurduğunun adli rapor ve tanık beyanı ile sabit olduğuna, Adli Tıp raporunda mağdurenin sınır düzeyde zeka seviyesinin olayın hukuki anlam ve sonuçlarını algılamasına engel teşkil edecek mahiyet ve derecede olmadığının suç tarihi yerine muayene tarihi itibariyle saptandığına, sanığın kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma değil de çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçundan cezalandırmasının da hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

B. Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği

Mağdure ile sanığın arasında gönül ilişkisi mevcut olup mağdurenin rızası bulunduğuna, sanığa verilen cezalarda teşdit uygulanmasının hatalı olduğuna, ceza miktarına ilişkindir.

III. GEREKÇE

A. Sanık Hakkında Reşit Olmayanla Cinsel İlişki ile Çocuğun Kaçırılması ve Alıkonulması Suçlarından Kurulan Mahkumiyet Hükümleri Yönünden 1. Oluşa uygun kabule göre sanığın yargılama konusu eylemleri için, 5237 sayılı Kanun’un 104 üncü maddesinin birinci fıkrası ile 234 üncü maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca belirlenecek cezaların türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2. 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 23.06.2015 tarihli mahkûmiyet kararları olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiş, Tebliğname'de başka sebeple bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

B. Sanık Hakkında Kasten Yaralama Ve Tehdit Suçlarından Kurulan Mahkumiyet Hükümleri Yönünden 1.Sanığın yargılama konusu eylemleri için, 5237 sayılı Kanun’un 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi ile 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezaların türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2. 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlem olan 23.06.2015 tarihli mahkumiyetten inceleme tarihine kadar 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiş.Tebliğname'de başka sebeple bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

C. Sanık Hakkında Silahla Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Beraat Hükmü Yönünden 1. Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2. 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 13.03.2014 tarihli mahkeme sorgusu olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiş, Tebliğname'de onama isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçenin (A), (B) ve (C) bölümünde açıklanan nedenlerle Eskişehir 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 23.06.2015 tarihli ve 2014/77 Esas, 2015/208 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafii ile katılan mağdure vekilinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,