Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/9203 K.2023/4038

Sanık hakkında kurulan hükümlerin karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi 304 Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

KDZ.Ereğli (Kapatılan) 2. Sulh Ceza Mahkemesinin, 25.04.2014 tarihli ve 2013/637 Esas, 2014/319 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında cinsel taciz suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun(5237 sayılı Kanun), 123 üncü maddesinin birinci -hükümde uygulama maddesinin hatalı gösterildiği- fıkrası ile 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası ve 62 nci maddesinin birinci fıkrası ile 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 58 inci maddesi uyarınca 3 ay 3 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunlukları ile mükerrirler hakkındaki infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına,

kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Kanunu'nun 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının (e) bendi ve 62 nci maddesinin birinci fıkrası ile 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 58 inci maddesi uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunlukları ile mükerrirler hakkındaki infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına,

125 inci maddesinin birinci fıkrası ile dördüncü fıkrası ve 62 nci maddesinin birinci fıkrası ile 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 58 inci maddesi uyarınca 2 ay 27 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunlukları ile mükerrirler hakkındaki infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına,

106 ıncı maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi ve 62 nci maddesinin birinci fıkrası ile 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 58 inci maddesi uyarınca 25 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunlukları ile mükerrirler hakkındaki infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Sanığın atılı suçları işlediğine dair delil bulunmadığına, meşru müdafaa ya da haksız tahrik hükümlerinin sanık lehine uygulanmadığına, mağdurların iadelerinin çelişkili olduğuna, lehe kanun hükümlerinin uygulanmadığına, cinsel taciz suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına, zincirleme suçun uygulanma koşullarının bulunmadığına, mağdurlardan sadece Gülcan muhatap alınarak adres sorulduğuna, mağdurların ifadelerinin çelişkili olduğuna yönelik olduğu görülmüştür.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın olay tarihinde mağdureler Gülcan ve Büşra'ya adres sorma bahanesiyle yaklaştığı, aslında kendisini Kdz. Ereğili'nin yerlisi olduğu, adres bilmemesinin ya da yolun kenarında bekleyen öğrenciden adres sormasının olağan olmadığı, adres sorma sırasında mağdurelere güldüğü, mağdure Gükhan'ın sanığı terslemesi üzerine yolun karşısına geçip bekleyin geliyorum dediği, biraz ileri gidip yoldan dönerek tekrar aynı yere geldiği, bu arada mağdurelerin olaydan arkadaşları mağdur Sabriye bahsetmeleri nedeniyle mağdur ...’nin yanlarına gelen sanığa çıkıştığı, sanığında mağdur ...'yi dövmek için hücum ettiği ve aracından aldığı özel yapılmış sopa ile mağdur ...’yi darp ettiği sanığın arkadaşlarının sanığı olay yerinden uzaklaştırdığı şeklinde olay kabul edilmiştir.

IV. GEREKÇE

1.Sanık hakkında cinsel taciz suçundan uygulandığı sırada 5237 sayılı Kanun'un 105 inci maddesinin birinci fıkrası yerine aynı sayılı kanunun 123 üncü maddesinin birinci fıkrası yazılması yerinde düzeltilebilir maddi hata olarak kabul edilmiştir.

2.Sanık hakkında yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Kanun’un 86 ıncı maddesinin ikinci fıkrası ile 105 inci maddesinin birinci fıkrası ve 106 ıncı maddesinin birinci fıkrası ve 125 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezaların türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

3.5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin mahkumiyet tarihi olan 25.04.2014 tarihinden inceleme tarihine kadar 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.