Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/9249 K.2023/5359

Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Kastamonu Cumhuriyet Başsavcılığının 07.11.2014 tarihli ve 2014/1853 Esas sayılı iddianamesi ile suça sürüklenen çocuğun, çocuğun basit cinsel istismarı suçundan 6545 sayılı Kanun ile yapılan değişiklikten önceki hale göre 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 103 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası gereğince cezalandırılması istemli kamu davası açılmıştır. 2. Kastamonu 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.11.2014 tarihli ve 2014/421 Esas, 2014/357 Karar sayılı kararı ile davaya bakma görevinin ağır ceza mahkemesine ait olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

3. Kastamonu Ağır Ceza Mahkemesinin 27.03.2015 tarihli ve 2014/310 Esas, 2015/114 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuğun üzerine atılı suçtan 5271 sayılı Kanunu'nun 223 üncü maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereğince beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Mağdure Vekili Mağdurenin, suça sürüklenen çocuk tarafından istismar edildiğini açıkça yer ve zaman belirterek beyan ettiğini, Mahkemece konunun yeterince değerlendirilmediğini ve tartışılmadığını ve diğer temyiz sebeplerini beyan ederek temyiz isteminde bulunmuştur.

III. OLAY VE OLGULAR

İlk Derece Mahkemesince; "...sanığın üzerine atılı eylemi işlediği ile ilgili tek delil Katılan-mağdur ...'in soyut ve çelişkili beyanıdır. Dosyada başka somut, kesin, bilgi ve görgüye dayanan her türlü şüpheden uzak delil yoktur. Tek başına kuşkuya dayalı beyan veya varsayımlara dayanılarak sonuca ulaşılması ceza yargılamasının amacına aykırıdır. Ceza yargılamasında kuşkunun bulunduğu yerde mahkumiyet kararından söz edilemez...

Ayrıca;olay tarihinde, mağdur ...'in ... ... ... isimli arkadaşı ile birlikte iki erkek ile buluşup eski-dökük , kimsenin olmadığı , kapıları açık bir eve gittikleri eve girdikten sonra ... ...'ün soyunmaya başladığı ve mağduru da Umut isimli şahsın soyduğu ardindan erkeklerin de soyunduğu,

odada Umut'un mağduru yere yatırarak mağdurun cinsel organına kendi cinsel organını sürttüğü bunun yaklaşık 5 dk boyunca devam ettiği ve mağduru yanağından öptüğü şeklindeki mağdur beyanları üzerine yaptırılan fotoğraf teşhisinde mağdurun kendisine yönelik eylemlerde bulunan şahsı sanık ... olarak teşhis ettiği, ancak bununla birlikte mağdurun alınan beyanlarında kendisine yönelik eylemde bulunan şahsı kendisinden kısa boylu olarak tarif ettiği bunun üzerine mahkememizde yapılan boy kıyaslamasında ,

mağdurun beyanı aksine sanığın mağdurdan 15cm civarı uzun olduğu ve sanık ...'in ısrarlı inkarları karşısında da sanığın üzerine yüklenen suçu işlediği mahkememizce sabit görülmemiştir...." gerekçeleriyle suça sürüklenen çocuk hakkında beraat kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükümde, delillerin ve olguların açıklandığı ve ilişkilendirildiği ve buna ilişkin gerekçelerin hukuka uygun olduğu anlaşılmış, bu kapsamda İlk Derece Mahkemesi tarafından gerçekleştirilen yargılama neticesinde kurulan hükme yönelik temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Kastamonu Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.03.2015 tarihli ve 2014/310 Esas, 2015/114 Karar sayılı kararında katılan mağdure vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan mağdure vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,