Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/9786 K.2023/6543

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Germencik Asliye Ceza Mahkemesinin 01.11.2013 tarihli 2012/288 Esas 2013/399 sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan açılan davada 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve altıncı fıkrası ile 53 üncü maddesi uyarınca yetkili ve görevli ağır ceza mahkemesine görevsizlik kararı verilmiştir.

2. ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 06.10.2015 tarihli ve 2014/17 Esas, 2015/289 Karar sayılı kararıyla sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Kanun'un 6545 sayılı Kanun ile yapılan değişiklikten önceki 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 43 üncü maddesi, 103 üncü maddesinin dördüncü fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 6 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılması ve hak yoksunluğuna karar verilmiştir.

3.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 23.05.2019 tarihli ve 14-2015/403185 sayılı, bozma talepli Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği

5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin altıncı fıkrasının tatbik edilmemesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

B. Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği

Herhangi bir sebep içermeyen süre tutum dilekçesinden ibarettir.

C. O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İsteği

Sanığın eyleminin 6545 sayılı Kanun değişikliği sonrası sarkıntılık boyutunda kaldığına, 6545 sayılı Kanun öncesi hükümler uygulanırken 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin altıncı fıkrasının tatbik edilmemesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkemece; ''Mağdurun suç tarihinde (05/10/2011 yılı ve öncesi) 15 yaşından küçük olduğu ve sanık ile aynı mahallede oturdukları, sanığın mağduru zaman zaman yanına çağırarak para vermek istediği, mağdurenin parayı almayarak yanından uzaklaştığı, bir kaç kez de çağırdığı halde yanına gitmediği, bunun üzerine sanığın marketten çıkan mağduru kolundan zorla tutarak yakınında bulunan tuğla fabrikasına götürdüğü, burada bir daha çağırdığımda yanıma geleceksin diyerek mağduru öpmek istediği, mağdurenin oradan uzaklaşarak ayrıldığı,

daha sonra yine mağdureyi 4-5 kez tuğla fabrikasına götürerek orada boynunu ve göğsünü elleyerek cinsel tacizde bulunduğu, yine mağdureyi tren yolu kenarında bulunan bahçeli bir evin kenarına zorla götürerek vücudunun değişik yerlerine dokunduğu, ayrıca bu eylemleri sırasında mağdureye hitaben konuşursan senin mezarını kazar, seni öldürürüm diyerek tehdit ettiği, alınan ilk ruh sağlığı raporuna göre mağdurun ruh sağlığının bozulduğunun tesbit edildiği,

Ege Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesinden alınan ruh sağlığı raporuna göre ise mağdurenin olay nedeniyle ruh sağlığında meydana gelen bozulmanın kalıcı nitelikte olmadığı yönünde rapor tanzim edildiği anlaşılmakla sanığın üzerine atılı zincirleme şekilde çocuğa karşı tehdit kullanmak suretiyle cinsel istismar suçunu işlediği sabit kabul edilmiştir.'' şeklindeki gerekçe ile 5237 sayılı Kanun'un 6545 sayılı Kanun ile yapılan değişiklikten önceki hali lehe görülerek sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan cezalandırılmasına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmalarının toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, o yer Cumhuriyet savcısı, sanık müdafii ve katılan mağdure vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

2. Onama sebebine uygun olarak Tebliğnamede bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 06.10.2015 tarihli ve 2014/17 Esas, 2015/289 Karar sayılı kararında o yer Cumhuriyet savcısı, sanık müdafii ve katılan mağdure vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden o yer Cumhuriyet savcısı, sanık müdafii ve katılan mağdure vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,