Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2022/12113 K.2023/3597

Sanık hakkında bozma üzerine verilen kararın. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bakırköy 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 14.11.2016 tarihli ve 2016/155 Esas, 2016/337 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 8 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi

20. Ceza Dairesinin, 14.03.2017 tarihli ve 2017/653 Esas, 2017/583 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafilerinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. 3. Yargıtay kapatılan

14. Ceza Dairesinin, 15.01.2018 tarihli ve 2017/7713 Esas, 2018/245 Karar sayılı ilâmıyla; ''Mağdurenin aşamalarda değişen ve birbiriyle çelişen beyanları, maruz kaldığını iddia ettiği cinsel istismar eyleminden sonra dahi sabaha kadar aynı otomobil içinde sanıkla kalmaya devam etmesi, eylemden sonra uğradıkları benzinlikte tek başına lavaboya gitmesine ve birlikte market kısmından alışveriş yapmalarına rağmen yardım talebinde bulunmaması,

24.04.2016 günü sabahı sanık tarafından bırakıldıktan sonra evi ya da karakol yerine bir arkadaşına gidip aynı gün öğle saatlerinde annesi tarafından bu evden teslim alındıktan sonra gece saat 22.30 sıralarında karakola giderek müracaatta bulunması,

sanığın aşamalarda istikrar arz eden inkar içeren savunmaları, Küçükçekmece Adli Tıp Şube Müdürlüğünün 27.04.2016 tarihli raporu ile İstanbul Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünün 29.04.2016 günlü uzmanlık raporu içerikleri ve tüm dosya kapsamı nazara alındığında, ilk derece mahkemesinin sübuta yönelik delillerin değerlendirilmesine ilişkin olarak 5271 sayılı CMK'nın 230/1-b. maddesine uygun düşmeyen gerekçeyle kurduğu mahkûmiyet hükmünün bozulması gerektiği gözetilmeden,

yazılı şekilde anılan hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesi suretiyle aynı Kanunun 289/1-g. maddesine muhalefet edilmesi,'' nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir. 4. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi

20. Ceza Dairesinin 30.04.2018 tarihli ve 2018/987 Esas, 2018/739 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararlarının kaldırılmasına karar verilerek çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Tüm dosya kapsamına göre sanığın üzerine atılı suçu işlediğine, katılan mağdurenin iftira atmasını gerektirir bir sebep bulunmadığına, mağdurenin aşamalarda detaylı ve istikrarlı anlatımlarda bulunduğuna, sanığın atılı suçtan cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın olay tarihinde katılan mağdure ile internet üzerinde tanıştığı, ... kafe isimli yerde kendisi ile buluşarak arabasına aldığı, katılan mağdure ile birlikte bir süre oturup sohbet ettikleri, akabinde katılan mağdurenin arabanın arka koltuğuna geçerek uyumaya çalıştığı sırada sanığın da arka koltukta katılan mağdurenin yanına geçip katılan mağdurenin rızası dışında vücuduna organ sokmaya çalışmak suretiyle üzerine atılı suçu işlediği iddiasıyla kamu davası açılan olayda.

Katılan mağdurenin aşamalarda değişen ve birbiriyle çelişen beyanları, maruz kaldığını iddia ettiği cinsel istismar eyleminden sonra dahi sabaha kadar aynı otomobil içinde sanıkla kalmaya devam etmesi, eylemden sonra uğradıkları benzinlikte tek başına lavaboya gitmesine ve birlikte market kısmından alışveriş yapmalarına rağmen yardım talebinde bulunmaması, 24.04.2016 günü sabahı sanık tarafından bırakıldıktan sonra evi ya da karakol yerine bir arkadaşına gidip aynı gün öğle saatlerinde annesi tarafından bu evden teslim alındıktan sonra gece saat 22.30 sıralarında karakola giderek müracaatta bulunması,

sanığın aşamalarda istikrar arz eden inkar içeren savunmaları, Küçükçekmece Adli Tıp Şube Müdürlüğünün 27.04.2016 tarihli raporu ile İstanbul Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünün 29.04.2016 günlü uzmanlık raporu içerikleri ve tüm dosya kapsamı nazara alınarak sanık hakkında bölge adliye mahkemesince beraat kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Mahkemenin gerekçesi ve tüm dosya kapsamına göre, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi

20. Ceza Dairesinin 30.04.2018 tarihli ve 2018/987 Esas, 2018/739 Karar sayılı kararında katılan Bakanlık vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Bakırköy