Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2022/12251 K.2023/2408

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Bakırköy 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 28.02.2020 tarihli ve 2018/508 Esas, 2020/86 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan cezalandırılmasına karar verilmiştir. 2.İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi

25. Ceza Dairesinin, 10.09.2020 tarihli ve 2020/1022 Esas, 2020/965 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan Bakanlık vekili ve sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. 3. Yargıtay

9. Ceza Dairesinin, 25.10.2021 tarihli ve 2021/13420 Esas, 2021/8628 Karar sayılı ilâmıyla; ''Olayın oluş şekli, mağdurun aşamalarda başka delille desteklenmeyen soyut beyanları, cinsel muayene raporunda anal tonusun doğal bulunup, ekimoz, fissür gibi travmatik bulgulara rastlanılmadığının bildirilmesi, tanık anlatımları, savunma ve tüm dosya kapsamı nazara alındığında, ilk derece mahkemesinin kabulünde yer alan sübuta ilişkin delillerin dosya içeriğiyle çelişmesi nedeniyle mahkumiyet kararının yerinde olmadığı'' nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Bakırköy 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 09.06.2022 tarihli ve 2022/287 Esas, 2022/359 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Mağdurun beyanlarına itibar edilebileceğine dair rapor düzenlendiğine, mağdurun iftira atmak için herhangi bir sebebi bulunmadığına, ATK raporlarında bazen livata bulgusuna rastlanamayabileceğine, sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mağdurun, olay günü öğleyin halı sahada top oynamaya gittiği, normalde saat 16.00 sularında evde olması gerekirken eve gelmediği, sanığın mağduru bakkalın arkasına götürdüğü ve orada döverek zorla anal yoldan cinsel istismarda bulunduğu iddiasıyla kamu davası açılan olayda.

Mağdurun aşamalarda başka delille desteklenmeyen soyut beyanları, cinsel muayene raporunda anal tonusun doğal bulunup, ekimoz, fissür gibi travmatik bulgulara rastlanılmadığının bildirilmesi, tanık anlatımları, olayın oluş şekli ve gelişimi, savunma ile tüm dosya kapsamına göre sanığın cezalandırılmasına yeterli her türlü şüpheden uzak, kesin, inandırıcı, kanuni ve takdiri delil elde edilemediği, sanığın müsnet suçu işlediği hususunun sabit olmadığı anlaşılmakla, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi gereğince atılı suçtan beraatine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Mahkemenin gerekçesi ve tüm dosya kapsamına göre, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamış ve Tebliğnamede onama isteyen düşünceye aynı gerekçeyle iştirak edilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bakırköy