Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2022/13349 K.2023/2957

Cinsel taciz suçundan sanık ...'ın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 105 inci maddesinin birinci fıkrası, ikinci fıkrasının (d) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 52 nci maddesinin ikinci fıkrası gereğince 2.240,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair Soma

2. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.11.2019 tarihli ve 2019/341 Esas, 2019/935 sayılı Kararının kesinleşmesini müteakip, sanığın vasisi tarafından yapılan yargılamanın yenilenmesi talebinin reddine ilişkin Soma

2. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.01.2020 tarihli ve 2019/341 Esas, 2019/935 sayılı ek Kararına yönelik, Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 10.06.2020 gün ve 94660652-105-45-7003-2020 sayılı yazılı istemlerine müsteniden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından Tebliğname ile Daireye ihbar ve dava evrakıyla birlikte tevdi kılınan dosya hakkında verilen Dairemizin 07.06.2022 gün ve 2021/14070 Esas, 2022/5761 Karar sayılı vaki talebin reddine ilişkin ilâmına Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 30.09.2022 günlü,

KD-2020/52388 sayılı itiraznamesi ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 308 inci maddesinin iki ve üçüncü fıkraları gereğince itiraz etmesi üzerine dosya Daireye gönderilmekle tetkik edildi, gereği görüşüldü:

I. İTİRAZ

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 30.09.2022 tarihli ve KYB-2020/52388 sayılı kanun yararına bozma istemli itirazının.

"Somut olayda; mahkumiyet hükmünü veren hakim Tuğberk Kaya'nın yargılamanın yenilenmesi talebini inceleyemeyeceği, adil yargılama hakkının bir uzantısı olarak olaya tamamen yabancı, farklı bir hakimin yargılamanın yenilenmesi talebini incelemesi gerektiği nazara alındığında, Yüksek Dairece kanun yararına bozma talebinin kabülüne karar verilmesi gerekirken, "Tüm dosya içeriği nazara alındığında, kanun yararına bozmaya atfen düzenlenen ihbarname içeriği yerinde görülmediği" belirtilerek talebin reddine karar verilmesi Kanuna aykırı görüldüğünden,

5271 sayılı Kanun'un 308 inci maddesi uyarınca olağanüstü itiraz kanun yoluna başvurulmuştur." şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

5271 sayılı Kanun'un 23 üncü maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan “Yargılamanın yenilenmesi hâlinde önceki yargılamada görev yapan hâkim aynı işte görev alamaz” şeklindeki düzenleme ile aynı Kanun’un 318/1. maddesindeki “Yargılamanın yenilenmesi istemi, hükmü veren mahkemeye sunulur.

Bu mahkeme, istemin kabule değer olup olmadığına karar verir.” şeklindeki düzenleme karşısında, ilk kararı veren hâkimin olayla ilgili kanaatinin oluştuğu, görüşünün ilk hükümle belirginleştiği, yeniden yargılama aşamasında ya da bu aşamaya götürecek talebin kabule değer olup olmadığına dair vereceği kararda önceki kanaat ve görüşünün etkisi altında kalabileceği, bu nedenle adil yargılama hakkının bir uzantısı olarak olaya tamamen yabancı, farklı bir hâkimin yargılamanın yenilenmesi talebini incelemesi gerektiği cihetle,

somut olayda mahkûmiyet hükmünü veren hakim Tuğberk Kaya'nın yargılamanın yenilenmesi talebini değerlendiremeyeceği gözetilmeden, itirazın bu yönden kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesi, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 07.06.2022 tarih, 2019/14-642 Esas, 2022/420 Karar sayılı ilâmı uyarınca, Kanun'a aykırı olup, kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname münderecatı yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 30.09.2022 günlü, KD-2020/52388 sayılı itirazı yerinde görüldüğünden, Dairemizin 07.06.2022 tarihli ve 2021/14070 Esas, 2022/5761 Karar sayılı ilamının kaldırılmasına ve kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, 2. Soma