Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2022/13351 K.2023/4363

Cinsel taciz suçundan sanık ...'nin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 105 inci maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi gereğince 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 231 inci maddesinin beşinci fıkrası gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair Kdz. Ereğli

2. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.10.2021 tarihli ve 2021/33 Esas, 2021/774 Karar sayılı kararına karşı yapılan itirazın kabulü ile anılan kararın kaldırılmasına ilişkin mercii Kdz. Ereğli Ağır Ceza Mahkemesinin 15.03.2022 tarihli ve 2022/66 Değişik iş sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 02.07.2022 gün ve 94660652-105-67-14666-2022-Kyb sayılı yazılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 06.10.2022 tarihli ve KYB-2022/104375 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 06.10.2022 tarihli ve KYB-2022/104375 sayılı kanun yararına bozma isteminin. "Her ne kadar merci Kdz.

Ereğli Ağır Ceza Mahkemesince, TCK’nın 105/1-2. madde, fıkra ve cümlesindeki çocuğa karşı cinsel taciz suçunun, aynı madde ve fıkrada yer alan; 'Bir kimseyi cinsel amaçlı olarak taciz eden kişi hakkında, mağdurun şikâyeti üzerine, üç aydan iki yıla kadar hapis cezasına veya adlî para cezasına, fiilin çocuğa karşı işlenmesi hâlinde altı aydan üç yıla kadar hapis cezasına hükmolunur.' biçimindeki düzenlemeden açıkça anlaşılacağı üzere soruşturması ve kovuşturmasının şikayete tabi olduğu,

mağdurelerin 08.05.2019 tarihli duruşmada şikayetlerinden vazgeçtikleri, somut olayda sanık hakkında derhal beraat hükmü verilmesi koşullarının oluşmadığı anlaşılmakla, sanığa 5237 sayılı Kanun'un 73 üncü maddesinin altıncı fıkrası gereğince vazgeçmeyi kabul edip etmediği sorulup sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu,

bu kapsamda mahkemece somut olayda sanığın üzerine atılı suçun sübut bulduğunun kabul edilmesi halinde Türk Ceza Kanunu'nun 105 inci maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesinin şikayete tabi olduğu ve şikayet hakkı kendisine ait olan mağdurun şikayetinden vazgeçtiği gözetilerek sonucuna göre hüküm kurulması gerektiği gerekçesiyle itirazın kabulüne karar verilmiş ise de. Yargıtay

8. Ceza Dairesinin 2020/12068 esas, 2021/17870 karar sayılı ilamında yer alan 'Suç tarihinde 18 yaşını tamamlamayan mağdur çocuğa karşı işlenen cinsel taciz suçunun Türk Ceza Kanunu'nun 105 inci maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesinin şikayete tabi olmadığı gözetilmeksizin yargılamaya devamla esas hakkında bir karar verilmesi yerine yazılı şekilde düşme kararı verilmesi' şeklindeki açıklamaları nazara alındığında şikayete tabi suçlardan olmadığı gözetilmeden, itirazın reddi yerine, yazılı şekilde kabulüne karar verilmesinde isabet görülmemiştir. " şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Suç tarihinde on sekiz yaşını tamamlamayan mağdur çocuğa karşı işlenen cinsel taciz suçunun 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 105 inci maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi uyarınca şikayete tabi suçlardan olmadığı gözetilmeden, itirazın reddi yerine, yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi, Kanun'a aykırı olup, kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, 2. Kdz.