Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2022/14453 K.2023/3054

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Afyonkarahisar Cumhuriyet Başsavcılığının 05.11.2019 tarihli ve 2019/3619 Esas numaralı iddianamesiyle sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan kamu davası açılmıştır. 2. Afyonkarahisar

1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.12.2019 tarihli ve 2019/568 Esas, 2019/602 Karar sayılı kararı ile sanığın sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 6 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 3. Konya Bölge Adliye Mahkemesi

7. Ceza Dairesinin, 06.03.2020 tarihli ve 2020/370 Esas, 2020/362 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan mağdur vekili, katılan Bakanlık vekili ile sanık müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. 4. Konya Bölge Adliyesi Mahkemesi

7. Ceza Dairesi kararının, katılan mağdur vekili, katılan Bakanlık vekili ile sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Dairemizin 11.11.2021 tarihli ve 2021/14832 Esas, 2021/9137 Karar sayılı kararı ile özetle teşdit ve takdiri indirim konusundaki gerekçenin yetersiz olması nedeniyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir. 5. Afyonkarahisar

1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 05.04.2022 tarihli ve 2021/722 Esas, 2022/243 Karar sayılı kararı ile sanığın sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A.Katılan Mağdur Vekilinin Temyiz İstemi Özetle Sanığın eyleminin çocuğun cinsel istismarı suçunu oluşturduğuna, sanığın üst sınırdan takdiri indirim uygulanmaksızın cezalandırılması gerektiğine ilişkindir. B.Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Özetle Sanığın üst sınırdan takdiri indirim uygulanmaksızın cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

C.Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Özetle Sanığın cezai ehliyeti yönünden heyet raporu alınmadığına, gerekçe gösterilmeden alt sınırdan uzaklaşılarak ceza verildiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü ''...Mahkememizce kabul edilen olay örgüsüne göre.

Mağdur ...'ın 29/07/2007 doğumlu olduğu ve 23/09/2019 tarihinde kardeşinin halı saha maçını izlemek için halısahaya gittiği, halı saha çalışanı olan sanığın, maç yapan kardeşini izlemekte olan mağduru görmesi üzerine "canın sıkılıyor mu sana top vereyim mi" şeklinde sözler söylediği, mağdurun kabul etmesi üzerine sanığın mağdura top verdiği, mağdurun bu topla bir süre oynadığı, sanığın sonrasında mağdurun yanına giderek çay içme teklifinde bulunduğu, mağdurun kabul etmesi üzerine,

sanığın kullandığı oda içerisinde birlikte çay içtikleri, mağdurun sanığın yanından ayrılmak üzere kalktığı sırada sanığın, mağduru yanağından öptüğü, mağdurun dışarda bir süre top oynayıp tekrar yanına geldiğinde terini sildiği, bu sırada mağduru bir anda kendisine doğru çekerek dudağından öptüğü, mağdurun kalçalarını sıktığı, mağdurun tepki göstermesi üzerine bıraktığı, mağdurun eve gitmesi üzerine korkmuş vaziyette annesine olayı anlattığının anlaşıldığı, ...'' şeklindedir.

IV. GEREKÇE

1.Sanığın ceza sorumluluğunun bulunup bulunmadığı hususunun araştırıldığı dosyada yer alan raporun hükme esas alınmasında herhangi bir isabetsizlik görülmediğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2.Mağdurun ifadeleri, savunma ile tüm dosya kapsamına göre sanığın olay günü mağdurun yanağından ve dudağından öpmesi, kalçasını sıkması şeklindeki eyleminin kısa süreli, ani ve kesintili gerçekleşmesi nedeniyle sarkıntılık düzeyinde kaldığı gözetilerek hüküm bu yönüyle hukuka uygun bulunmuştur.

3.Mahkemece 5237 sayılı Kanun'un Cezanın belirlenmesi başlıklı 61 inci maddesinin birinci fıkrasında belirtilen kriterler ile aynı Kanun'un 3 üncü maddesinin birinci fıkrasında ifade edilen cezada orantılılık ilkesi göz önünde bulundurulmak suretiyle sanık hakkında kurulan hükümde, temel cezanın belirlenmesinde bir isabetsizlik görülmediğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

4.Sanık hakkında kurulan hükümde 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrası kapsamında takdiri indirim nedeni uygulanmasına karar verilip verilmeyeceğinin değerlendirildiği yerinde, yeterli ve kanunî gerekçeye istinaden sanık hakkında takdiri indirim nedeni uygulanmasına karar verildiği anlaşılmakla, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

5.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasıfları ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, katılan mağdur vekili, katılan Bakanlık vekili ile sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Afyonkarahisar

1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 05.04.2022 tarihli ve 2021/722 Esas, 2022/243 Karar sayılı kararında katılan mağdur vekili, katılan Bakanlık vekili ile sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca Afyonkarahisar