Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2022/14600 K.2023/2020

Sanık müdafiinin temyiz isteği yönünden; sanık müdafiinin yüzüne karşı verilen 24.09.2014 tarihli karara karşı, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 310 uncu maddesinin birinci fıkrasında belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 27.10.2014 tarihinde temyiz isteğinde bulunulduğu belirlenmiştir.

Katılan vekilinin temyiz isteği yönünden; sanık hakkında kurulan hükümlerin karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun’un 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Ankara 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.09.2014 tarihli ve 2014/142 Esas, 2014/327 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında nitelikli cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve cinsel taciz suçlarından 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraat kararları verilmiştir.

2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 27.06.2017 tarihli ve 2014/368147 sayılı onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir. 3. Yargıtay

9. Ceza Dairesinin 21.09.2022 tarihli ve 2021/2330 Esas, 2022/8071 Karar sayılı kararı ile, "sanık hakkında gerçekleştirilen yargılama sonucunda kurulan hükümlerin katılan vekili ile sanık müdafisi tarafından temyiz edilmesi üzerine düzenlenen 27.06.2017 günlü tebliğnamede sanık müdafisinin vekalet ücretine yönelik temyizine dair herhangi bir görüş belirtilmediği anlaşıldığından, ek tebliğname hazırlanmak suretiyle söz konusu eksiklik giderildikten sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine" karar verilmiştir.

4. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 07.11.2022 tarihli ve 14- 2014/368147 sayılı düzelterek onama görüşlü ek Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Vekilinin Temyiz İsteği Katılanın ruh sağlığına dair doktor raporları arasında çelişki olduğuna, katılanda hafif derecede zeka geriliği nedeniyle ruh bakımından kendisini savunamayacak durumda olduğundan iradesinin geçerli olmadığına, sanığın atılı suçlardan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir. B. Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği Sanığın atılı suçlardan beraatine karar verilmesine rağmen lehine vekalet ücretine hükmedilmediğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkemece "Sanık ... ***, 1979 doğumlu olan katılan ... ***** ile telefonla görüştükten sonra onunla samimiyeti ilerletmiş ve duygusal bir arkadaşlığa dönüşmüştür. Katılan ile sanığın telefonlarda sık sık görüşmeleri üzerine sanık Ankara'ya gelip katılanla görüşmeye karar vermiş ve bu isteğini ona da belirtmiştir.

Olay günü Antalya'da yaşayan sanık ..., Ankara'ya gelmiş ve katılan ile buluşarak bir otele gitmişlerdir, yine otelde sanık ile katılan kendi rızalarıyla birden çok kez cinsel ilişkiye girmişlerdir.

Katılanın anlatımı, sanık savunması ve tüm dosya kapsamına göre katılanın sanık ile arkadaşlık kurduğu, olay günü isteğiyle birlikte otele gittikleri ve kendi isteğiyle ilişki yaşandığı sabittir." şeklindeki kabul edilen olayda 25.07.2014 tarihli adli tıp raporuna göre katılanda hafif derecede zeka geriliği saptandığı, bu zeka geriliğinin fiile ruhsal yönden mukavemete muktedir olmasına engel teşkil edecek mahiyet ve derecede olmadığı, dolayısıyla katılanın 02.02.2014-08.02.2014 tarihinde mağduru bulunduğu fiile ruhsal yönden mukavemete muktedir olduğu,

kendisinde mevcut olan zeka geriliğinin hekim olmayanlarca anlaşamayacağı anlaşılmış ve adli tıp kurumunun katılanın durumunu değerlendirme konusunda uzman olduğu mahkemece kabul edilmiş ve adli tıp raporuna itibar edilmiştir.

Bu haliyle katılanın bu konudaki irade açıklamalarının hukuken geçerli olduğu, on sekiz yaşından büyük bir şahısla kendi isteğiyle bir yere gitmesi, kalması, cinsel ilişkiye girmesi ve cinsel içerikli konuşmalar yapması eyleminin suç teşkil etmeyeceği, bu nedenle sanığın eyleminin ceza hukuku anlamında cezalandırılması gereken eylem olmadığı kanaatiyle sanığın tüm eylemlerden beraatine karar verildiği görülmüştür.

IV. GEREKÇE

A. Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği Yönünden Sanık müdafiinin yüzüne karşı verilen 24.09.2014 tarihli karara karşı, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesinin birinci fıkrasında belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 27.10.2014 tarihinde temyiz isteğinde bulunulduğu belirlenmiştir.

Bu nedenle Tebliğnamede belirtilen düzelterek onama görüşüne iştirak edilmemiştir. B. Katılan Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla verilen hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

A. Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği Yönünden Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle, Ankara 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.09.2014 tarihli ve 2014/142 Esas, 2014/327 Karar sayılı kararırına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE, B. Katılan Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenle, Ankara