KÜNYE
9. Ceza Dairesi 2022/14614 E., 2023/7247 K.
- Karar tarihi
- 7 Kasım 2023
- Konu
- Ceza Hukuku
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Sayısı
- 2021/1873 E., 2021/1999 K
- Suç
- Çocuğun nitelikli cinsel istismarı
- Hüküm
- İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi kararı
- Tebliğname görüşü
- Kısmî ret, kısmî onama
Karar Detayı
621 kelime·3 dk okuma·3 bölüm
Katılan mağdure vekilinin temyiz isteği yönünden; kovuşturma evresinde reşit olan mağdurenin dosyaya sunduğu 07.04.2020 havale tarihli dilekçeyle şikayetinden vazgeçtiğini belirtmesi karşısında yaş küçüklüğü nedeniyle tayin edilen vekilin hükmü temyize hakkı bulunmadığı anlaşılmıştır.
Katılan Bakanlık vekilinin temyiz dilekçesi içeriğinden müstehcenlik suçundan kurulan hükmü temyiz etmediğinin anlaşılması karşısında, incelemenin Bölge Adliye Mahkemesi tarafından vaki istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine dair reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan kurulan hükme yönelik temyiziyle sınırlı yapılması gerektiği belirlenmiştir. Katılan Bakanlık vekilinin temyiz isteği yönünden.
İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından kurulan hükmün.
5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKİ SÜREÇ
1. Bursa 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 08.04.2021 tarihli ve 2021/22 Esas, 2021/177 Karar sayılı kararı ile sanığın çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 13 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi
7. Ceza Dairesinin, 21.10.2021 tarihli ve 2021/1873 Esas, 2021/1999 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik mağdure vekilinin istinaf başvurusunun reddine; sanık müdafileri, o yer Cumhuriyet savcısı ve katılan Bakanlık vekilinin istinaf başvuruları yerinde görülmekle duruşma açılmaksızın yapılan inceleme neticesinde sanığın eylemi reşit olmayanla cinsel ilişki kabul edilerek, 5237 sayılı Kanun'un 73 üncü maddesinin dördüncü fıkrası ile 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca şikayetten vazgeçme nedeniyle düşmesine,
istinaf başvurusunun bu suretle düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.
II. GEREKÇE
A. Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden Kovuşturma evresinde reşit olan mağdurenin dosyaya sunduğu 07.04.2020 havale tarihli dilekçeyle şikayetinden vazgeçtiğini belirtmesi karşısında yaş küçüklüğü nedeniyle mağdureye tayin edilen vekilin davaya katılma ve hükmü temyize hakkı bulunmadığından temyiz istemi reddedilmiştir. B.
Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden İlk Derece Mahkemesince mağdureye yönelik çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükümle ilgili istinaf yoluna başvurulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesince sanığın eylemi reşit olmayanla cinsel ilişki kabul edilip şikayetten vazgeçme gerekçesiyle sanık hakkında düşme kararı verilmesi gerektiği hususundaki değerlendirmenin delil takdirine ilişkin olması nedeniyle 5271 sayılı Kanun'un 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi kapsamına girmediği ve bu husustaki değerlendirmenin aynı Kanun'un 280 inci maddesinin birinci fırkasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılarak
karar verilmesi gerektiği gözetilmeden dosya üzerinden yapılan inceleme neticesinde vaki istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine karar verilmesi hukuka aykırı görülmüştür. Anılan nedene istinaden onama talep eden Tebliğname görüşüne iştirak edilmemiştir.
III. KARAR
A. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenlerle mağdure vekilinin temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesinin birinci fıkrası gözetilerek 1412 sayılı Kanun'un 317 nci maddesi gereğince Tebliğnameye aykırı olarak oy birliğiyle REDDİNE, B.
Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenlerle katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Bursa Bölge Adliye Mahkemesi