Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2022/14608 K.2023/4032

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Karabük Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.06.2014 tarihli ve 2013/14 Esas, 2014/101 Karar sayılı kararı ile sanığın beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, 6545 sayılı Kanun ile değişiklik öncesi 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin ikinci ve altıncı fıkraları ile 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 15 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Karabük Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.06.2014 tarihli ve 2013/14 Esas, 2014/101 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Dairemizin 16.12.2021 tarihli ve 2021/1588 Esas, 2021/10070 Karar sayılı kararı ile "Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

hükümden sonra 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 58-61. maddeleri ile cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarla ilgili 5237 sayılı Kanunun 102-105. maddelerinde değişiklikler yapılması karşısında, aynı Kanunun 7/2. maddesindeki 'Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur' düzenlemesi nazara alınıp, lehe olan hükmün önceki ve sonraki kanunların ilgili maddeleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi,

her iki kanunla ilgili uygulamanın denetime imkan verecek şekilde kararda gösterilmesi ve 24.11.2015 günlü, 29542 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi yönünden kısmi iptal kararı verildiğinden, anılan hususlar nazara alınarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması" nedeniyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

3. Karabük Ağır Ceza Mahkemesinin, 14.06.2022 tarihli ve 2022/142 Esas, 2022/289 Karar sayılı kararı ile sanığın beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, 6545 sayılı Kanun ile getirilen değişiklik öncesi 5237 sayılı Kanun’un 103 üncü maddesinin ikinci ve altıncı fıkraları ile 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 12 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

4. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 09.11.2022 tarihli ve 9-2022/124509 sayılı, onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği Kararın hukuka aykırı olduğuna, yapılan değerlendirmeye, sübut bulan suçtan tecziyenin az olduğuna, en üst hadden olması gerektiğine, takdire, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin uygulanarak lehe uygulama yapılması nedeniyle hükmün bozulmasına yöneliktir. B.

Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği Kararın hukuka aykırı olduğuna, eksik kovuşturmaya, yapılan değerlendirmeye, sübuta, rızanın gözetilmediğine, şüphe giderilmeden beraat yerine mahkumiyete hükmedilmesine, suç vasfının reşit olmayanla cinsel ilişki olduğuna yöneliktir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanık ...’in katılan mağdure ...'ın ablası tanık ... ile nikahsız olarak Bolu ilinde yaşadığı, ancak sanığın zamanla mağdureye de ilgi duymaya başladığı, 30.05.2012 tarihinde mağdurenin bir arkadaşından dönerken Karabük ili merkezinde ... ...

İlköğretim okulunun yanında sanık ile karşılaştığı, sanığın mağdureyi ablasının yanına pikniğe götüreceği bahanesi ile kandırdığı, hile kullandığı, bir müddet sanık ... mağdurenin alışveriş yaptıktan sonra sanığın mağdureyi aracı ile ormanlık bir alana götürdüğü, sanığın araç içinde cinsel organını mağdurenin cinsel organına sokmak suretiyle cinsel istismarda bulunduğu, neticede bu ilişki nedeniyle mağdurenin hamile kaldığı şeklinde olay kabul edilmiştir.

IV. GEREKÇE

Yargıtayın denetim işlevini yerine getirebilmesi için temyiz incelemesine konu hükmün gerekçe bölümünde, iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin belirtilmesi, mevcut delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterilmesi ve ulaşılan kanaatin, suç oluşturduğu sabit görülen fiilin ve bunun nitelendirmesinin belirtilmesi,

delillerle sonuç arasında bağ kurulması ve bu şekilde cezanın şahsîleştirilmesi gerekirken, açıklanan ilkelere uyulmadan hüküm kurulması suretiyle Anayasanın 141 inci maddesine ve 5271 sayılı Kanun’un 230 uncu maddesinin birinci fıkrasına muhalefet edilmesi karşısında katılan mağdure vekili ile sanık müdafiinin temyiz isteklerinin yerinde olduğu görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Karabük Ağır Ceza Mahkemesinin, 14.06.2022 tarihli ve 2022/142 Esas, 2022/289 Karar sayılı kararına yönelik katılan mağdure vekili ile sanık müdafiinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.06.2023 tarihinde karar verildi.

Hükme iştirak eden üye ...'un karar yazımından önce 28.07.2023 tarihinde vefat etmesi nedeniyle imza eksikliğinin giderilemediğine dair 5271 sayılı CMK'nın 232/5. maddesine istinaden düşülen iş bu şerhin altı imzalanmıştır.