Karar Özeti
9. Ceza Dairesi 2022/14701 E. , 2023/6552 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2019/946 E., 2021/942 K. SUÇ : Cinsel taciz HÜKÜM : Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı C
Karar Detayı
9. Ceza Dairesi 2022/14701 E. , 2023/6552 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2019/946 E., 2021/942 K. SUÇ : Cinsel taciz HÜKÜM : Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Kayseri 12. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.01.2019 tarihli ve 2017/153 Esas, 2019/88 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında cinsel taciz suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir. 2. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 24.09.2021 tarihli ve 2019/946 Esas, 2021/942 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında cinsel taciz suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 105 inci maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, ikinci fıkrasının (c,d) bentleri, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 6.740 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın Temyiz İstemi Katılanın iddiası dışında delil bulunmadığına, suçun maddi ve manevi koşullarının oluşmadığına, mesajların cinsel kasıt ile atılmadığına, kararın bozulması gerektiğine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Temyizin kapsamına göre; A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü Sanığın gönderdiği mesajlarda cinsel içerikli cümleler olmadığı, atılı suçu işlediğine dair katılanın soyut iddiası dışında mahkumiyet için yeterli her türlü şüpheden uzak kesin delil bulunmadığı belirtilerek sanığın beraatine karar verilmiştir. B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü Sanık ile katılanın aynı işyerinde çalılştıkları, sanığın katılana evlenme teklif ettiği, katılanın onu tanımak için biraz süre istediği ve daha sonra teklifini reddettiği, bunun üzerine sanığın dosya içerisinde bulunan ve içeriği kendisi tarafından da kabul edilen mesajları katılana yolladığı, bu mesajlarda küfür ve tehdit sözlerinin yanı sıra "Seni kalbimden atmak kolay olsa başaramıyorum", ".... Ben seni sevdim...", "Beni istemeyebilirsin yazışalım" şeklinde yazdığı anlaşılmış, olayın oluş biçimi bu şekilde kabul edilerek sanığın cinsel taciz suçundan mahkumiyetine karar verilmiştir. IV. GEREKÇE Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasıfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 24.09.2021 tarihli ve 2019/946 Esas, 2021/942 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Kayseri 12. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.10.2023 tarihinde karar verildi.