Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2022/14857 K.2023/2984

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Çanakkale Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 01.10.2013 tarihli ve 2013/2599 Esas sayılı iddianame ile sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından dava açılmıştır. 2. Çanakkale

1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.10.2015 Tarihli ve 2013/309 Esas, 2015/278 Karar Sayılı Kararı ile Sanık Hakkında a) Çocuğun beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel istismarı suçundan, 6545 sayılı Kanun değişikliği öncesi 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası,altıncı fıktası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 17 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, b) Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi, beşinci fıkrası,

43 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına Karar verilmiştir. 2. Çanakkale 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.10.2015 tarihli ve 2013/309 Esas, 2015/278 Karar sayılı kısmen re'sen de temyiz tabi kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay

9. Ceza Dairesinin 03.11.2021 tarihli ve 2021/19492 Esas, 2021/8828 Karar sayılı kararı ile mağdure ile annesinin aşamalardaki çelişkili beyanları, görgüye dayalı olmayan tanık anlatımları, intikalden geriye doğru dört yıldan beri mağdurenin dışkı kaçırma ve kabızlık sorunu yaşaması nedeniyle saptanan bulguların hastalıktan mı yoksa organ sokmadan mı kaynaklandığı hususunda tıbben ayrım yapılamayacağına dair adli rapor ve tüm dosya içeriği nazara alındığında, sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Çanakkale 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 07.09.2022 arihli ve 2022/298 Esas, 2022/476 Karar sayılı kararı ile sanığın atılı suçlardan 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği Bozma üzerine yapılan yargılama sırasında mağdure dinlenilmeden verilen kararın maddi gerçekten uzak olduğuna, o dönem yedi yaşında olan mağdurenin çizdiği resimler ile beyanlarının sanığın cezalandırılması için yeterli olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkeme, "...Mağdure ile annesinin aşamalardaki çelişkili beyanları, görgüye dayalı olmayan tanık anlatımları, intikalden geriye doğru dört yıldan beri mağdurenin dışkı kaçırma ve kabızlık sorunu yaşaması nedeniyle anal bölgede saptanan bulguların hastalıktan mı yoksa organ sokmadan mı kaynaklandığı hususunda tıbben ayrım yapılamayacağını belirten İstanbul Adli Tıp Kurumu

6. İhtisas Kurulu'nun 08.04.2015 günlü raporu nazara alındığında, sanığın üzerine atılı suçları işlediğine dair cezalandırılmasına yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı anlaşıldığından sanığın üzerine atılı suçlardan ayrı ayrı beraatine karar verilerek aşağıdaki şekilde hüküm kurmak gerekmiştir." şeklindeki gerekçesiyle sanığın atılı suçlardan beraatine karar vermiştir.

IV. GEREKÇE

Bozma sonrası yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan mağdure vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Çanakkale