Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2022/14922 K.2023/489

Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Akhisar Ağır Ceza Mahkemesinin, 14.01.2014 tarihli ve 2013/106 Esas, 2014/31 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında cinsel saldırı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 102 nci maddesinin birinci ve beşinci fıkraları ile 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Akhisar Ağır Ceza Mahkemesinin, 14.01.2014 tarihli ve 2013/106 Esas, 2014/31 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan)

14. Ceza Dairesinin 16.10.2019 tarihli ve 2016/5184 Esas, 2019/11746 Karar sayılı kararı ile "Sanığın eylemin yanlışlıkla gerçekleştiğine dair ifadesi, mağdurenin olay anında sanığın parmağını çok kısa süre hissettiğini ve elini hemen geri çektiğine ilişkin beyanı, sanığın sarhoşluğun etkisiyle hareketlerini tam olarak kontrol edememesi,

mağdurenin varsayıma dayalı iddiaları ile tüm dosya içeriği nazara alındığında, sanığın anılan eylemi cinsel amaçla ve kasıtlı gerçekleştirdiğine dair cezalandırılmasına yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilerek beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi," nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Akhisar Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.12.2019 tarihli ve 2019/447 Esas, 2019/518 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında cinsel saldırı suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 102 nci maddesinin birinci fıkrası ile 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

4. Akhisar Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.12.2019 tarihli ve 2019/447 Esas, 2019/518 Karar sayılı kararının katılan Bakanlık vekili ile katılan vekili ve sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay

9. Ceza Dairesinin 21.03.2022 tarihli ve 2021/13347 Esas, 2022/2687 Karar sayılı kararında bozma sonrası mahkemece verilen 24.12.2019 tarihli ikinci hükümde yeni gerekçeler de gösterilmesi nedeniyle mahkeme kararının direnme olmayıp, yeni hüküm niteliği taşıdığı gözetilerek yapılan değerlendirmede.

"Mağdurenin aşamalardaki beyanları, savunma, tanık ifadesi ve tüm dosya içeriği nazara alındığında, sanığın olay günü hastane koridorunda karşılaştığı mağdureye yönelik eylemini cinsel amaçla gerçekleştirdiğine dair cezalandırılmasına yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilerek beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi" nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

5. Akhisar Ağır Ceza Mahkemesinin, 19.07.2022 tarihli ve 2022/312 Esas, 2022/418 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında cinsel saldırı suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi gereğince yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmaması nedeni ile sanığın beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan ... Vekilinin Temyiz Sebepleri Katılan ...'in beyanlarında da belirttiği üzere sanığın cinsel saldırı eylemini gerçekleştirmiş olduğu açık olup katılanın ruh sağlığının da bu olaydan etkilendiği ortadadır.

Bunun yanında katılanın sağlık çalışanı olması, kamu görevi sırasında meydana gelen olayda hiç tanımadığı biri hakkında iftira atmasını gerektirecek bir sebebin bulunmaması ve sanığın olay sonrasında kaçarak uzaklaşmaya çalıştığını gösteren kamera görüntüleri de dikkate alındığında sanığın üzerine atılı cinsel saldırı suçundan dolayı cezalandırılması gerektiğinden bahisle yerel mahkeme kararının bozulması talebine ilişkindir. B.

Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz Sebepleri Katılan ...'in olaya ilişkin ayrıntılı ve samimi beyanları, katılan beyanlarını destekler nitelikte sanığın olay sonrasında olay yerinden kaçar şekildeki kamera görüntüleri, katılanın maruz kaldığı olay nedeniyle ruh sağlığının bozulduğuna ilişkin rapor, katılanın daha önce tanımadığı ve aralarında herhangi bir husumet de bulunmayan sanığa iftira atmasını gerektirecek bir sebebin bulunmaması gibi hususlar dikkate alındığında sanığın üzerine atılı cinsel saldırı suçundan dolayı cezalandırılmasının gerekmesi karşısında, usul ve kanuna aykırı Yerel Mahkeme kararının bozulması talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Acil Tıp Teknisyeni olan katılan ...'in suç tarihinde bir hastayı hastaneye getirdikten sonra hastaya bağlanan monitör cihazını ambulansa götürmek için hastane bahçesine çıktığı esnada sanığın cinsel duygularını tatmin etmek amacıyla parmağını katılanın anüs bölgesine denk gelecek şekilde temas ettirdiği iddia olunan eylemle ilgili olarak İlk Derece Mahkemesi sanığın üzerine atılı suçu işlediğine ilişkin cezalandırılmasına yeterli kanı oluşturacak her türlü kuşkudan uzak, kesin ve inandırıcı kanıt elde edilemediğinden beraatine karar vermiştir.

IV. GEREKÇE

Tüm dosya kapsamı ve gerekçe içeriğine göre sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair cezalandırılmasına yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilerek verilen beraat hükmünde hukuka aykırılık görülmemiş olup yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerekmiştir

V. KARAR