Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2022/15015 K.2023/8133

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sanık hakkında Iğdır Cumhuriyet Başsavcılığının 03.01.2014 tarihli, 2014/6 Esas sayılı iddianamesiyle, çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kamu davası açılmıştır. 2. Iğdır

1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.10.2015 tarihli ve 2014/12 Esas, 2015/244 Karar sayılı kararı ile; a) Sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan yapılan yargılamada eylem reşit olmayanla cinsel ilişki suçu kabul edilip şikayetten vazgeçme nedeniyle 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca düşme kararı verilmiştir. b) Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan yapılan yargılama neticesinde eylem çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçu kabul edilerek 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 234 üncü maddesinin üçüncü fıkrası ile 62 nci maddesi uyarınca 5 ay hapis cezası ile

cezalandırılmasına, cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir. 3. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 01.07.2019 tarihli ve 14-2015/425807 sayılı, onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İsteği Sanığın eylemlerinin zincirleme şekilde nitelikli cinsel istimar suçu ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturduğuna ilişkindir. B. Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği Sanık hakkında verilen mahkumiyet kararının yerinde olmadığına, mahkumiyet için yeterli delil bulunmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Mağdure ile sanığın olay tarihinden 5 ay kadar önce İstanbul ilinde tanıştıkları, zamanla aralarındaki duygusal anlamda arkadaşlığın ilerlediği, mağdurenin sanık ile arasındaki arkadaşlıktan annesine bahsettiği ve annesi olan ...'ün mağdure ile sanık arasındaki ilişkiye onay verdiği, sanığın mağdurenin annesi ile tanıştıktan sonra mağdurenin babası ... ile de telefon yoluyla görüştüğü ve kızı olan ... ile evlenmek istediğini söylediği, ancak mağdurenin babası ...'ın söz konusu ilişkiye onay vermediği, mağdure ve sanığın ayrılmasını istediği,

bunun üzerine mağdure ile sanığın 02.12.2013 tarihinde kaçma kararı aldıkları ve evden ayrıldıkları, 03.12.2013 günü mağdure ile sanığın İstanbul ilinde bir otele giderek mağdurenin iradesi ile cinsel ilişkiye girdikleri daha sonra da İstanbul ilinden Iğdır iline geldikleri, Iğdır ili Taşburun beldesindeki sanığın ailesi ile birlikte yaşadığı eve gittikleri, burada bulundukları süre zarfında da cinsel ilişkiye girdikleri, 06.12.2013 günü de birlikte Taşburun Jandarma Karakol Komutanlığına giderek ifade verdikleri anlaşılmıştır.

2. Sanığın aşamalarda yaptığı savunmalarda mağdurenin on beş yaşından küçük olduğunu bilmediğini mağdurenin yaşı hususunda hataya düştüğünü beyan ettiği, mağdurenin nüfus kaydında 01.03.2000 doğumlu olup mağdurenin doğum tarihinin resmi olarak tespit edilememesi nedeniyle eylem tarihi olan 03.12.2013 tarihi itibariyle kaç yaşında olduğuna ilişkin Adli Tıp Kurumundan aldırılan raporda; mağdurenin anılan tarih itibarıyla on beş yaşını tamamlamadığı, on dört yaşının ilk yarısında olduğu belirtilmiş, Mahkemece itibar olunan söz konusu rapora göre mağdurenin eylem tarihinde yaklaşık on dört yaş beş aylık olduğu kabul edildiği anlaşılmıştır.

Mahkemece sanık tarafından dosyaya sunulan mağdureye ait fotoğraflar ile mağdurenin yaş tespitine ilişkin raporda bulunan fotoğraf incelendiğinde; mağdurenin görünüş olarak on beş - on altı yaşlarında olduğu kanaati oluşmuştur.

Tüm bu veriler ışığında yapılan değerlendirmede; sanığın mağdure ile birlikte rızası ile İstanbul ilinden Iğdır iline geldiği esnada ve mağdure ile cinsel ilişkiye girdiği esnada mağdurenin on sekiz yaşından küçük olduğunu bilmekle beraber on beş yaşından küçük olduğunu bilmediği kanaatine varılıp hata hükümlerinden yararlandırılarak eylemin 5237 sayılı Kanun'un 104 üncü maddesinin birinci fıkrası kapsamında değerlendirildiği,

eylem tarihi itibariyle de sezgin olan mağdurenin sanık hakkında şikayetçi olmadığından reşit olmayan cinsel ilişki suçundan düşme, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan ise yine söz konusu hata nedeniyle on sekiz yaşından küçük mağdurenin rızası ile de olsa alıkonulması söz konusu olduğundan çocuğun alıkonulması suçundan mahkumiyetine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A. Reşit Olmayanla Cinsel İlişki Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

1. Oluşa uygun kabule göre sanık hakkında hata hükümlerinin tatbiki ile eylemin reşit olmayanla cinsel ilişki suçu kabulü uygun ise de; mağdurenin soruşturma evresindeki ifadesinde on beş yaşından küçük olmasından dolayı şikayet hakkının kanuni temsilcileri olan velilerinde olduğu ve gerek kanuni temsilcilerinin aşamadaki ifadelerinde gerekse mağdurenin on beş yaşını tamamladıktan sonra alınan beyanlarında sanıktan şikayetçi olmaları karşısında mağdurenin on beş yaşından küçükken verdiği ifadesindeki şikayetten vazgeçme beyanına dayanılarak verilen düşme kararının yerinde olmadığı anlaşılmakla birlikte;

sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Kanun’un 104 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezaların türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2. 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 24.04.2014 tarihli sorgusu olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin geçmiş olduğu belirlenmiştir. 3. Yukarıdaki bentlerde açıklanan nedenle Tebliğname'deki onama isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir. B. Çocuğun Kaçırılması ve Alıkonulması Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

1. Mahkemenin kabulü ve uygulamasına göre, karar başlığında suç isminin kişiyi hürriyetin yoksun kılma suçu yazılması mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edilmiştir. 2. Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Kanun’un 234 üncü maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca belirlenecek cezaların türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

3. 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 15.10.2015 tarihli mahkûmiyet kararı olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir. 4. Yukarıdaki bentlerde açıklanan nedenle Tebliğname'deki onama isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçenin (A) ile (B) bölümünde açıklanan nedenlerle Iğdır

1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.10.2015 tarihli ve 2014/2 Esas, 2015/244 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafii ile o yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak,