Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2022/15068 K.2023/1885

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstanbul (Kapatılan) 63. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.06.2016 tarihli ve 2015/789 Esas, 2016/347 Karar sayılı kararı ile sanığın cinsel taciz suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 105 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. İstanbul (Kapatılan)

63. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.06.2016 tarihli ve 2015/789 Esas, 2016/347 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 14. Ceza Dairesinin 28.01.2021 tarihli ve 2020/11124 Esas, 2021/634 Karar sayılı kararı ile basit yargılama usulü yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Sanık hakkında sabit yargılama usulünün tatbiki ile kurulan hükme itiraz edilmesi üzerine İstanbul

33. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.06.2022 tarihli ve 2021/572 Esas, 2022/412 Karar sayılı kararı ile sanığın cinsel taciz suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 105 inci maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

4. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 21.11.2022 tarihli, 9 - 2022/118038 sayılı bozma görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafii Temyiz Dilekçesinde Kararı. "1-Müvekkilim müsnet suçu işlememiştir. Suç kastı yoktur. 2-Müşteki ve ablası müvekkilimin çocukluk arkadaşı ve komşusudur. 3-Sadece görüşmek için mesaj atılmıştır. Müşteki istemediğini söyleyebilirdi. Zaten cevap verilmeyince bir daha mesaj atılmamıştır. Sunulan nedenlerle ve re'sen de nazara alınacak sebeplerle kararın beraat yönünde bozulmasını..." şeklindeki açıklama ile temyiz etmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

İlk Derece Mahkemesi tarafından, sanığın kullanımında olan telefonundan, katılanın kullanımında olan telefonuna 22.05.2015 günü ve öncesinde birden fazla kez "misafir kabuler edrimsiniz, arkadaşça, Biz Eski Arkadaşız, Yanlış Olmaz, Ablana da Söyle, Geliyorum, Bişey Lazımmı, Sonra Görüşürüz by gitmem lazım, Ha napıyorsun, Dükkandayım, Gelmek istemisin, ...yide al konuşuruz, Ordamısın, ... senle yakınlaşmak istiyor, Ben de Ablanla, Kimse yok ... ve ben vs." şeklinde mesaj attığı gerekçesiyle açılan davada sanığın cinsel taciz suçundan cezalandırılmasına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır. Anılan gerekçeye göre bozma talep eden Tebliğname görüşüne iştirak edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, İstanbul