Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2022/15442 K.2023/1240

Kanunu’nun 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verdiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Bakırköy 8. Ağır Ceza Mahkemesinin 10.06.2022 Tarihli ve 2021/196 Esas 2022/311 Karar Sayılı Kararı ile Sanık Hakkında 1. Çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin ikinci fıkrasının ikinci cümlesi ve üçüncü fıkrasının (e) bendi ile 53 üncü madde uyarınca 27 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

2. Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi, beşinci fıkrası ve 53 üncü madde uyarınca 6 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir. B. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi

25. Ceza Dairesinin 14.09.2022 Tarihli ve 2022/1465 Esas 2022/1514 Karar Sayılı Kararı ile Sanık Hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. C. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 24.11.2022 tarihli ve 9-2022/ 139152 sayılı onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz Sebebi İddia edilen suçun işlendiğine dair somut, kesin ve inandırıcı delil bulunmaması sebebiyle sanık hakkında öncelikle beraat kararı verilmesine, mahkeme aksi kanaatte ise sanık hakkında lehe hükümlerin uygulanmasına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre. A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü Sanığın olay tarihinde işyerinin kapısını kilitledikten sonra, işyerinde bir hafta önce geleneksel usta çırak ilişkisi içerisinde çalışmaya başlayan on iki yaşını tamamlamamış mağdura "Git oraları topla" şeklindeki hileli söylemleri ile dükkanın alt katında bulunan bölüme gönderdiği,

daha sonra mağdur çocuğun peşinden gelen sanığın, burada yatağa yatırdığı mağdur çocuğa, hizmet ilişkisinin sağladığı nüfuzu kötüye kullanmak ve anal yoldan organ sokmak suretiyle nitelikli cinsel istismarda bulunduğu ve suçu işleyeceği alt katı toplaması bahanesi ile alt kata gönderdiği mağdurun hileyle ve cinsel amaçla hürriyetini kısıtladığı kabul edilmiştir. B.

Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A.

Sanık Hakkında Çocuğun Nitelikli Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmekle hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır. B.

Sanık Hakkında Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

1. Sanığın, çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği sırada ve eylemle sınırlı süreyle mağdurun iradesiyle hareket etme imkanının ortadan kaldırılmasının kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturmayacağı, kişinin vücudunun suçun konusu olması sebebiyle mağdurun hareket etme özgürlüğü ortadan kaldırılmadan bu suçun işlenemeyeceği, dosya kapsamına göre de sanığın kendi rızasıyla iş yerinde bulunan mağdura karşı çocuğun cinsel istismarı eyleminde bulunması dışında onun hürriyetini kısıtlayan başkaca bir hareketlerinin olmadığı göz önüne alındığında,

ilk derece mahkemesince eylemin sadece çocuğun cinsel istismarı suçunu oluşturduğu gözetilerek sanığın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraatine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması karşısında, söz konusu karara yönelik istinaf başvurusunun kabulü yerine esastan reddedilmesi hukuka aykırı bulunmuştur. 2. Bozma gerekçemize göre Tebliğnamede onama isteyen görüşe iştirak olunmamıştı

V. KARAR

A. Çocuğun Nitelikli Cinsel İstismarı Suçu Yönünden Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi

25. Ceza Dairesince sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan verilen 14.09.2022 tarihli ve 2022/1465 Esas, 2022/1514 Karar sayılı kararda sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, B.

Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçu Yönünden Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafiinin kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükümle ilgili temyiz istemi yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi

25. Ceza Dairesinin, 14.09.2022 tarihli ve 2022/1465 Esas, 2022/1514 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca Bakırköy 8. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi