Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2022/16221 K.2023/2954

Cinsel taciz suçundan sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 105 inci maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, ikinci fıkrasının (d) bendi, 43 ve 52 nci maddeleri uyarınca 3.3360,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair Antalya 35. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.09.2021 tarihli ve 2021/191 Esas, 2021/538 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 24.10.2022 gün ve 94660652-105-07-5662-2022-Kyb sayılı yazılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 09.12.2022 tarihli ve KYB-2022/135820 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 09.12.2022 tarihli ve KYB-2022/135820 sayılı kanun yararına bozma isteminin. "Dosya kapsamına göre, Antalya Cumhuriyet Başsavcılığının 12.11.2020 tarihli ve 2019/46471 soruşturma, 2020/18411 Esas, 2020/14266 sayılı iddianamesi ile sanık hakkında katılana karşı hakaret ve zincirleme şekilde cinsel taciz suçlarını işlediğinden bahisle kamu davası açılmasını müteakip, Antalya

35. Asliye Ceza Mahkemesinin 2020/454 Esas sayılı dosyasına kayden yürütülen yargılama kapsamında 18.03.2021 tarihli ara karar ile sanığa yüklenen hakaret suçunun cinsel taciz suçundan farklı tarihte gerçekleşmesi nedeniyle uzlaşmaya tabi olduğu gerekçesiyle hakaret suçu yönünden dosyanın tefrikine karar verildiği nazara alınarak,

tefrik kararı sonrasında ise hakaret suçu bakımından dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderilmesini müteakip cinsel taciz suçundan yargılamaya devam olunup anılan Mahkemenin 06.07.2021 tarihli ve 2020/454 Esas, 2021/494 sayılı kararı ile atılı suçtan sanığın 5237 sayılı Kanun'un 105/1-1.cümle, 105/2-d, 43/1, 52/2-4 maddeleri gereğince 2.800,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına kesin olarak karar verildiğinin anlaşılması karşısında, sanığın katılana yönelik işlediği hakaret suçuna ilişkin yargılamanın tefrik kararı ile aynı Mahkemenin 2021/191 sayılı esasına kaydedildikten sonra,

yapılan yargılama sonucunda taraflar arasında uzlaşmanın sağlanması nedeniyle sanık hakkında hakaret suçundan açılan kamu davasının düşmesine karar verilmekle yetinilmesi gerekirken, sanığın katılana karşı cinsel taciz eylemine ilişkin mükerrer yargılama yapılarak yazılı şekilde anılan suçtan da yazılı şekilde mahkûmiyet kararı verilmesinde isabet görülmemiştir." şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Antalya Cumhuriyet Başsavcılığının 12.11.2020 tarihli ve 2019/46471 soruşturma, 2020/18411 Esas, 2020/14266 sayılı iddianamesi ile sanık hakkında katılana karşı hakaret ve zincirleme şekilde cinsel taciz suçlarını işlediğinden dolayı kamu davası açıldıktan sonra, Antalya

35. Asliye Ceza Mahkemesinin 2020/454 Esas sayılı dosyasında kayden yürütülen yargılama kapsamında 18.03.2021 tarihli ara karar ile sanığa yüklenen hakaret suçunun cinsel taciz suçundan farklı tarihte gerçekleşmesi nedeniyle uzlaşmaya tabi olduğu gerekçesiyle hakaret suçu yönünden dosyanın tefrikine karar verildiği nazara alınarak,

tefrik kararı sonrasında ise hakaret suçu bakımından dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderilmesini müteakip cinsel taciz suçundan yargılamaya devam olunup mahkeme tarafından 06.07.2021 tarihli ve 2020/454 Esas, 2021/494 sayılı karar ile cinsel taciz suçundan sanığın 5237 sayılı Kanun'un 105 inci maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, ikinci fıkrasının (d) bendi, 43 ve 52 nci maddeleri gereğince 2.800,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına kesin olarak karar verildiğinin anlaşılması karşısında,

sanığın katılana yönelik işlediği hakaret suçuna ilişkin yargılamanın tefrik kararı ile aynı Mahkemenin 2021/191 sayılı esasına kaydedildikten sonra, yapılan yargılama sonucunda taraflar arasında uzlaşmanın sağlanması nedeniyle sanık hakkında hakaret suçundan açılan kamu davasının düşürülmesine karar vermekle yetinilmesi gerekirken, sanığın katılana karşı cinsel taciz eylemine ilişkin mükerrer yargılama yapılarak aynı suçtan dolayı ikinci kez mahkûmiyet kararı verilmesi, Kanun'a aykırı olduğundan, kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, 2. Antalya