Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2022/16222 K.2023/2959

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve çocuğun cinsel istismarı suçlarından sanık ...'in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının üçüncü cümlesi, 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi, beşinci fıkrası ile 62 nci maddesinin birinci fıkrası (İki kez) gereğince 4 yıl 2 ay hapis ve 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına dair Dinar Ağır Ceza Mahkemesinin 02.01.2020 tarihli ve 2019/22 Esas, 2020/2 Karar sayılı kararının Konya Bölge Adliye Mahkemesi

7. Ceza Dairesinin 12.10.2020 tarihli ve 2020/955 Esas, 2020/933 Karar sayılı kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilerek kesinleşmesini müteakip, hükümlünün yargılamanın yenilenmesi talebinin reddine ilişkin aynı Mahkemenin 13.04.2022 tarihli ve 2019/22 Esas, 2020/2 Karar sayılı ek kararına karşı yapılan itirazın reddine dair Isparta 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 10.05.2022 tarihli ve 2022/520 Değişik İş sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 24.10.2022 tarihli ve 94660652-105-03-18417-2022-Kyb sayılı yazılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 09.12.2022 tarihli ve KYB-2022/135837 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 09.12.2022 tarihli ve KYB-2022/135837 sayılı kanun yararına bozma isteminin. "5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 23/3. maddesinde yer alan 'Yargılamanın yenilenmesi hâlinde önceki yargılamada görev yapan hâkim aynı işte görev alamaz' şeklindeki düzenleme ile aynı Kanun’un 318 inci maddesinin birinci fıkrasındaki 'Yargılamanın yenilenmesi istemi, hükmü veren mahkemeye sunulur.

Bu mahkeme, istemin kabule değer olup olmadığına karar verir.' biçimindeki düzenleme karşısında, ilk kararı veren hâkimin olayla ilgili kanaatinin oluştuğu, görüşünün ilk hükümle belirginleştiği, yeniden yargılama aşamasında ya da bu aşamaya götürecek talebin kabule değer olup olmadığına dair vereceği kararda önceki kanaat ve görüşünün etkisi altında kalabileceği, bu nedenle âdil yargılama hakkının bir uzantısı olarak olaya tamamen yabancı, farklı bir hâkimin yargılamanın yenilenmesi talebini incelemesi gerektiği cihetle, somut olayda ilk yargılamada görev alan üye hâkimler ...

Aydil ve ... Tan'ın yargılamanın yenilenmesi talebinin reddine dair ek kararda da görev almış oldukları gözetilmeden, itirazın bu yönden kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir." şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 23 üncü maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan “Yargılamanın yenilenmesi hâlinde önceki yargılamada görev yapan hâkim aynı işte görev alamaz” şeklindeki düzenleme ile aynı Kanun’un 318 inci maddesinin birinci fıkrasındaki “Yargılamanın yenilenmesi istemi, hükmü veren mahkemeye sunulur.

Bu mahkeme, istemin kabule değer olup olmadığına karar verir.” şeklindeki düzenleme karşısında, ilk kararı veren hâkimin olayla ilgili kanaatinin oluştuğu, görüşünün ilk hükümle belirginleştiği, yeniden yargılama aşamasında ya da bu aşamaya götürecek talebin kabule değer olup olmadığına dair vereceği kararda önceki kanaat ve görüşünün etkisi altında kalabileceği, bu nedenle adil yargılama hakkının bir uzantısı olarak olaya tamamen yabancı, farklı bir hâkimin yargılamanın yenilenmesi talebini incelemesi gerektiği cihetle, somut olayda ilk yargılamada görev alan üye hâkimler ...

Aydil ve ... Tan'ın yargılamanın yenilenmesi talebini değerlendiremeyeceği gözetilmeden, itirazın bu yönden kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesi, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 07.06.2022 tarih, 2019/14-642 Esas, 2022/420 Karar sayılı ilamı uyarınca. Kanun’a aykırı olup, kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, 2. Isparta