Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2022/16481 K.2023/4270

Dairemizin 25.10.2022 tarihli kararıyla kesinleştiği ve bu hüküm yönünden itiraz talebinde bulunulmadığı anlaşılmıştır. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 308 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca yapılan itiraz başvurusu üzerine dava dosyası, aynı Kanun’un 308 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği Dairemize gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İTİRAZ SEBEPLERİ

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz başvurusu, Dairemizin, 25.10.2022 tarihli ve 2021/1395 Esas, 2022/9447 Karar sayılı kararında o yer Cumhuriyet savcısının temyiz talebinin incelemeye konu edilmediğinden suça sürüklenen çocuk ... ve sanık ... hakkında ilk derece mahkemesince çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından verilen beraat kararlarının onanmasına ilişkin Dairemizin anılan kararının kaldırılmasına,

2. Suça sürüklenen çocuk ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen beraat kararının onanmasına, 3. Suça sürüklenen çocuk ... hakkında cinsel eyleminin reşit olmayanla cinsel ilişki suçunu oluşturduğunun kabulüyle değişen suç vasfına göre açılan kamu davasının zamanaşımı sebebiyle düşmesine,

4. Sanık ... hakkında zincirleme şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve zincirleme şekilde kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkumiyet kararı verilmesi gerekçesiyle hükümlerin bozulması gerektiğine, ilişkindir.

II. GEREKÇE

1. İtiraza konu Dairemizin kararında o yer Cumhuriyet savcısının temyiz talebinin değerlendirmeye konu edilmediği anlaşıldığından yukarıda itiraz sebepleri başlığının (1) ve (2) bölümlerinde yer alan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının yerinde olduğu sonucuna varılmıştır.

2. Olayın intikal şekli ve zamanı, mağdurenin aşamalardaki çelişkili anlatımları, 01.04.2010 tarihli doktor raporu ve raporu düzenleyen doktorun duruşmadaki beyanları, tanık anlatımları ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde, katılan mağdurenin 03.10.2012 tarihinde Cumhuriyet Savcılığında alınan ayrıntılı ifadesinde suça sürüklenen çocuk ... ile 2009 yılı Mart ayı başlarında ve sanık ... ile de ilk olarak 2008 yılı Haziran ayında olmak üzere, 2009 yılı Mayıs veya Haziran ayına kadar üç defa cinsel ilişkiye girdiğini, dördüncü ilişki tarihini ise 2009 yılı Ocak veya Şubat ayı olarak belirttiği,

ilişki tarihlerini de doğum günü üzerinden geçen süreye endeksleyerek anlatımda bulunduğu nazara alındığında dosyada bulunan Gemlik Cumhuriyet Başsavcılığının 2010/1106 soruşturma sayılı dosyasında ve katılan mağdurenin babasıyla ilgili istismar iddiasında bulunduğu sırada aldırılan 01.04.2010 tarihli doktor raporu ve raporu düzenleyen doktorun duruşmadaki beyanlarına göre raporun düzenlendiği tarihte katılan mağdurenin kızlık zarının sağlam olduğunun anlaşılması karşısında yukarıda itiraz sebepleri başlığının (3) ve (4) bölümlerinde yer alan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazlarının yerinde olmadığı sonucuna varılmıştır.

III. KARAR

1. Gerekçe bölümünün (1) numaralı paragrafında belirtilen nedenlerle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı İTİRAZININ oy birliğiyle KISMEN KABULÜNE, 2. 5271 sayılı Kanun’un 308 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği Dairemizin, 25.10.2022 tarihli ve 2021/1395 Esas, 2022/9447 Karar sayılı suça süreklenen çocuk ... ve sanık ... haklarında çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan hükümlere yönelik onama ilâmının KALDIRILMASINA,

3. Suça Süreklenen Çocuk ... ve Sanık ... Haklarında Çocuğun Nitelikli Cinsel İstismarı ve Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçlarından Kurulan Hükümlerin İncelemesinde. Gerekçe bölümünün (1) numaralı paragrafında belirtilen nedenlerle Bursa

2. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 29.05.2014 tarihli ve 2013/185 Esas, 2014/194 Karar sayılı kararına yönelik sanık ... müdafii, katılan mağdure vekili ve o yer Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık ... müdafii, katılan mağdure vekili ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, oy birliğiyle ONANMASINA,